Asociale buren

Tot 2000 woonden wij in een prima huurwoning voor een redelijke huurprijs van 600 gulden. Omdat wij in 2000 asociale en gewelddadige buren kregen (zij waren uit hun vorige woning gezet) en ons leven onleefbaar werd, wilden we zo gauw mogelijk verhuizen. De enige optie was toen een geliberaliseerde woning. Onze huur werd daar 1375 gulden. Dus meer dan een verdubbeling. De huur werd ieder jaar met 5 procent verhoogd. Ondanks ons modale inkomen werd het steeds moeilijker deze hoge huur te betalen.

Protesteren had geen zin. Reactie van de verhuurder (Sociaal Fonds Bouwnijverheid) was: „Och mevrouw, als wij zouden willen kunnen wij de huur wel met 11 procent verhogen“. Bewoners van een geliberaliseerde huurwoning zijn vogelvrij!

Wij betalen nu 775 euro per maand. Er is geen enkele bescherming. Inmiddels zijn wij al 3 jaar bezig om een andere woning te vinden. Een goedkopere woning huren lukt niet omdat wij geen betaalbare huurwoning achterlaten en dus niet als doorstromer aangemerkt worden, wat een voorwaarde is. Ook zijn we er inmiddels achter dat kopen met ons inkomen geen optie is. Inmiddels hebben we 26 woningen bekeken zonder resultaat. We staan dus met onze rug tegen de muur. Als de liberaliseringsplannen doorgaan zullen mogelijk veel huurders dezelfde problemen tegen komen als die waar wij nu mee worden geconfronteerd.