Verdonkje

Tot aan de kwestie-Kalou stond ik bij mezelf bekend als een welwillend mens. Lezer van links-intellectuele kranten, opgegroeid met Koot & Bie, je kent dat wel. Altijd bereid de vreemdeling het voordeel van de twijfel te gunnen. Maar deze week kreeg ik van binnenuit de bevestiging dat tijden veranderen. Ik zag een brave neger en ik dacht: ga fietsen.

Het slachtoffer heette Gibril Sankoh. Gevlucht uit Sierra Leone, en niet bang. Hij reed van Groningen naar Amsterdam om zich te onderwerpen aan de spannendste rubriek van het tv-programma Holland Sport. De gast kijkt zichzelf in de ogen en moet confronterende vragen beantwoorden. Aanleiding: Sankoh was - net als Salomon Kalou - gezakt voor het inburgeringsexamen. En nu wilde hij best optreden als loser. Daarin slaagde hij wèl. Met lof zelfs, voeg ik er met moderne strengheid aan toe.

Dat komt: de affaire-Kalou heb ik op de voet gevolgd en nu huist er in mijn ziel een klein verdonkje. De Kalou-fan en de Oranje-fan in mij hopen dat alles goed komt en dat die mooie Salomon toch nog mee kan naar het WK. Het verdonkje in mij heft zijn vinger en stelt dat Kalou eerst moet aantonen dat hij oprecht Nederlander wil worden. Woordjes leren, beetje aanpassen hier en daar, zo ingewikkeld is dat niet. Wie ergens wil blijven, staat open voor zijn omgeving en leert het meeste vanzelf, zegt mijn verdonkje.

De globetrotters van het profvoetbal trekken als bijen naar de lekkerste honing in binnen- en buitenland. Minister Verdonk, die dagelijks te kampen heeft met list en bedrog aangaande verblijfsvergunningen en paspoorten, weet dat - en is sceptisch. Mijn verdonkje ook. Kalou's verklaarde hang naar Oranje heeft niet geleid tot voldoende kennis van, nou ja, van ons land. (Zulke woorden gebruikte ik vroeger dus nooit.) Kennelijk is onze liefde voor hem niet geheel wederkerig. Wel is een Nederlands paspoort gunstig voor Kalou om uit te zwermen naar de honingpotten elders in de EU.

De 22-jarige Sankoh werkte zich vanuit een asielzoekerscentrum op naar Stormvogels/Telstar en naar FC Groningen. Ze vinden hem een geweldig talent. Fijn. Ik gun hem alle gouden bergen van Engeland en Italië. Toen kwam de vraag. Nee: hij wist niet waarvoor Nederland de volgende dag naar de stembus zou gaan. Gemeenteraadsverkiezingen? Geen idee wat dat is. Verkeersregels? Sankoh denkt dat links voorrang heeft.

Hij zit hier nu vijf jaar. Misschien is Sankoh een beetje dom. De kans is groter dat Sankoh zich niet voor ons interesseert. Het verdonkje in mij vreest dat Nederland voor hem weinig meer is dan een terminal op Schiphol: je moet er even doorheen. Gibril Sankoh loopt door onze polders en denkt: leuk decortje.

    • Auke Kok