CéU vindt laat haar zwoele kant

De 24-jarige zangeres CéU is een groeidiamant. Beetje bij beetje groeit ze uit tot een schitterend juweel. Maria do Céu, haar achternaam betekent in het Portugees zoiets als paradijs, is zonder meer een talent. Ze veroverde al op jonge leeftijd een plek in de Braziliaanse muziekscene.

Het beste is CéU als zij je rechtstreeks toezingt. Dan is ze uitgesproken, emotioneel en veelzeggend. Maar in het Utrechtse RASA, haar eerste concert in ons land, was het daarop wachten. Ze legde veel nadruk op eigentijdse invalshoeken, die haar trefzekere stem juist niet bijzonder lieten uitkomen.

De frêle Braziliaanse opende met een soort afstandelijke triphop met 'Brasil feel'. Met haar band - percussie, toetsen, bas, drums en draaitafels - bracht ze een hip, modern eclectisch geluid, waarin stijlen als electrojazz, afrobeat en zelfs een soort fado voorbij kwamen. Het was wennen aan de bijna Portishead-achtige zang boven een basis van scratchgeluiden en samples. Op de vorig jaar verschenen titelloze debuut-cd, die op menigeen een zonnige, of zelfs troostende uitwerking had, ging de deejay heel wat spaarzamer te werk. CéU klonk helder, in een lichte, akoestische setting.

Gelukkig transformeerde deze wat koele binnenkomer later tot lome mellow funk. Er kwam meer warmte in de muziek. CéU's veelal zelfgeschreven liedjes hadden mooie melodieën met aardige refreintjes. Zwoel, met ingetogen verleidingskracht gaf ze zich, en vond duidelijk meer ruimte. Dat de koortjes en zelfs de akoestische gitaar nog steeds van de deejay kwamen, viel te vergeven. Haar hommage aan Fela Kuti was opwindend, het nummer Lenda intiem en de meeste stukken waren aanstekelijk dansbaar.

Duidelijke is dat CéU een keuze zal moeten maken. Haar ambivalente hang naar zowel eigentijds als traditioneel levert een te zeer wisselend repertoire op, waarvan de glans snel af is.

Concert: CéU. Gehoord: 8/3 RASA, Utrecht. Herh.: 9/3 Melkweg, Amsterdam. 10/3 Nighttown, Rotterdam.
    • Amanda Kuyper