Evelien is effectief lui

De verhalen van columnist Martin Bril vormen de inspiratie voor de nieuwe tv-serie Evelien, met in de hoofdrol Kim vanKooten.

Eindelijk weer eens serie met een moeder, een vader en hun kinderen. ‘Je ziet toch bijna nooit meer een gezin op tv?’ (Foto Net5, Jaap Vrenegoor) Vrenegoor, Jaap

Evelien heet ze, ze heeft niets te klagen en toch is ze niet gelukkig. De schrijver Martin Bril vult in het opinieblad Vrij Nederland wekelijks haar avonturen aan. Het zijn de wissewasjes van een vrouw in Amsterdam-Zuid (‘de goudkust' in de volksmond) met een man met een grote bankrekening en niets te doen. Evelien koopt, ze observeert, ze denkt in het wilde weg. Ze bokst op tegen een kolossaal Is that all there is-gevoel.

En nu is ze het middelpunt van de televisieserie Evelien - goed voor tien afleveringen feest. Daar staat ze, in de gestalte van actrice Kim van Kooten. Aanbiddelijk in haar gebrek aan daadkracht: ‘Morgen zoek ik een baan’ - maar beter eerst die designer-aktetas aanschaffen (een baan komt vanzelf; of niet). Schalks in haar overspel. Een luie moeder die haar kinderen adoreert. Een snel geïrriteerde echtgenote die haar man liefst ontduikt.

Scenarioschrijfster Karin van der Meer, die de verhalen van Martin Bril voor de serie bewerkte, werd aangenaam geprikkeld door Evelien in de columns van Bril. Ze vond haar ‘typisch voor Amsterdam-Zuid en toch geen snob. Dat geeft een vreemde spanning aan de verhaaltjes.’

Voor cineaste Rita Horst, die Evelien regisseerde, bleef Evelien in de stukjes van Bril ‘een wazige vlek; terwijl de personages om haar heen volslagen helder zijn en die zien we door haar ogen’. Van der Meers eerste Evelien-script trok haar direct aan: ‘Dat ging over het kleine, dagelijkse gemodder. Daar houd ik van.’

Karin van der Meer was verbaasd dat Endemol, die de serie entameerde, met Evelien bij haar aankwam. ‘Een serie over een moeder, een vader en hun kinderen is tegenwoordig uitzonderlijk. Je ziet toch bijna nooit meer een gezin op de televisie? Series gaan over groepen mensen van ongeveer dezelfde leeftijd, met vrienden als een substituut-familie. Ouders spelen geen rol meer.’

Omdat het verhaal zo dagelijks doorloopt was ze bang dat de serie ‘te soapig’ zou worden. Ze structureerde de verhalen door elke aflevering te beperken tot één dag, van opstaan tot slapen gaan. Zo'n dag begint met een goed voornemen van Evelien. Ze kondigt aan: ‘Vandaag ga ik mijn huwelijk redden’ of iets dergelijks. Hoewel er aan het einde van zo'n dag van alles is gebeurd, is Evelien dan niets opgeschoten.

Kim van Kooten speelt de titelrol. Regisseuse Horst: ‘Eigenlijk is zij te jong voor die premature midlifecrisis. Brils Evelien loopt tegen de veertig. Maar in de serie viert ze haar 33ste verjaardag.’ Van der Meer: ‘Kims Evelien is braver dan de Evelien van Martin Bril.’

Horst: ‘Dit is een vrouw die geen zin heeft om te werken. Ze is huisvrouw en veel alleen. Volgens Martin Bril gaat ze keukenkastjes uitsoppen. Hm. Misschien als je ongesteld bent, verder geloof ik daar niet in. Onze Evelien is effectief lui. Ze verzint van alles om maar niets zelf te hoeven doen. Dat is meer van deze tijd.’

Cynisme en bitterheid passen niet bij Van Kooten. Dat vergoedt gelukkig het een en ander, want de serie is nogal zwartgallig. ‘Evelien gaat over vrouwen van de generatie van Kim’, zegt Rita Horst. ‘En die willen een geweldig huwelijk. Ze willen leuke kinderen die talentvol zijn en nooit lastig. Ze willen passie en ze willen seks. Ze willen een aantrekkelijke baan, voor maximaal drie dagen in de week maar wèl met carrièremogelijkheden. En daar willen ze dan niet al te veel voor doen. Het is een generatie die eist.’ Van der Meer: ‘Nou, het is een generatie die verwacht. Een generatie voor wie alles vanzelf spreekt, vooral dat er geld is.’

Thema van de serie is de permanente huwelijkcrisis van Evelien en haar Harko (Peter Blok) en, daarmee in samenhang, haar verhouding met Theo (Wilfried de Jong). De minnaar gaat eraan en Evelien bezoekt zijn uitvaart, onthult Van der Meer, of Harko dat nou leuk vindt of niet. ‘Ze stelt zich afhankelijk op, maar dat betekent niet dat ze een afhankelijk leven leidt. Dat vind ik het mooie, ook in de verhalen.’

Ontwikkelt Evelien zich in de loop van de serie? Horst: ‘Nee. Niet. Hoewel... In deel 1 beklaagt ze zich over de haren die uit de oren van haar echtgenoot groeien. Helemaal aan het einde, in de laatste scène van deel 10, knipt ze die haren eruit. Dat heeft ze dan toch maar bereikt.’

Evelien Net 5, dinsdag, 21.25-22u. In 10 afleveringen.

    • Joyce Roodnat