Alleen op papier een topclub

Een nederlaag tegen Den Bosch (2-4) vergrootte gisteren de zorgen van nieuwkomer Rotterdam in de hockey- hoofdklasse. De komende weken kan de club bovendien geen beroep doen op drie buitenlandse steunpilaren wegens interlandverplichtingen.

De grootste hockeyclub van Nederland, met een achterban van ruim 2.300 leden, maar wie waren zaterdag met de sneeuwschuivers in de weer op het hoofdveld? De selectie van de hoofdmacht van Rotterdam. 'We willen vandaag per se spelen', verklaarde assistent-coach Bart Looije een dag later, vlak voor aanvang van het duel tegen die andere middenmoter uit de Nederlandse hoofdklasse, Den Bosch.

Maar was dat nu wel zo verstandig, al die inspanningen om te voorkomen dat de wedstrijd afgelast zou worden, zoals bij de overige vijf duels gebeurde? Vorige week ging Rotterdam, de hyperambitieuze nieuwkomer in 'de sterkste clubcompetitie ter wereld', met 6-1 over de knie bij Bloemendaal. Hoewel rekening was gehouden met een nederlaag drong eens temeer het besef door dat Rotterdam een berg moet beklimmen, wil de club dit seizoen overleven op het hoogste niveau.

Maar de vereniging uit Hillegersberg/Schiebroek heeft haast. Tijd om de wonden te likken? Coach Robbert-Paul Aalbregt zou wel willen, maar: 'Binnenkort ben ik drie van mijn buitenlandse spelers kwijt in verband met eerst de Gemenebest Spelen (maart, red.) en vervolgens het WK-kwalificatietoernooi in China (april, red.), dus ik moet nu wel spelen. Afgelasting zou betekenen dat ik half april zonder mijn ervaren krachten aan de bak moet.'

Aanvallers Connor Grimes (Canada) en Philip Burrows (Nieuw Zeeland) zijn al weg, aanvoerder en spelverdeler Rob Short (Canada) staat op het punt van vertrekken. Het drietal kan de komende - door Aalbregt als 'cruciaal' bestempelde - weken in slechts vijf van de tien (resterende) wedstrijden opdraven. Een geluk bij een ongeluk: de twee huurlingen uit Pakistan, strafcornerkanon Sohail Abbas en middenvelder Waseem Ahmed, hebben bedankt voor hun nationale ploeg.

Daar stond tegenover dat Aalbregt tijdens de winterstop geen beroep op de twee voormalige waterdragers van The Green Machine kon doen. Zuchtend: 'Ach ja, je weet hoe dat gaat: de competitie ligt stil, dus gaan ze even terug naar eigen land voor familiebezoek. Ik begrijp dat wel, alleen: twee maanden zie of hoor ik ze niet.'

Toch was het uitgerekend Abbas die gisteren zijn faam waarmaakte. Slechts één strafcorner wist de gehaast spelende thuisploeg af te dwingen, al was dat pas na rust, en meteen was het raak. 'Als het om scoren gaat, doet hij waarvoor hij is gekomen', zegt Aalbregt na de nederlaag (2-4) tegen Den Bosch, die Rotterdam dieper in de zorgen drukt. Dat geldt vooralsnog niet voor Waseem, de voormalig aanvoerder van Pakistan die gisteren tussentijds moest afhaken wegens een hamstringblessure.

En dus zijn alle ogen vooralsnog gericht op spelmaker Short. Al geeft het te denken dat Rotterdam in afhankelijk is van een inmiddels 33-jarige Canadees, op wie de jaren langzaam maar zeker vat beginnen te krijgen. Dat beseft ook Aalbregt. 'Maar ik heb geen keuze. Rob is een ervaren jongen, een speler die weet wat tophockey op het allerhoogste niveau is en vereist. We hebben afgelopen zomer menigeen benaderd, maar niemand bleek bereid te kiezen voor een pas gepromoveerde club. Allemaal hadden ze zoiets van: eerst zien, dan geloven.'

Het was maar goed dat al die kandidaat-spelers gisteren niet langs de lijn stonden, want het wedstrijdbeeld zou hun vermoeden slechts hebben bevestigd: Rotterdam is vooralsnog slechts een topclub op basis van het indrukwekkende ledenaantal. Al na dertien minuten keek de thuisploeg aan tegen een op het oog hopeloze achterstand (0-3). Den Bosch verzuimde vervolgens de wedstrijd 'op slot' te gooien. Ondanks een technisch-tactisch surplus liet het elftal uit Brabant zich meesleuren in het opportunistische spelletje van Rotterdam. 'De stap naar de hoofdklasse is een grote. Dat bleek maar weer in de eerste tien minuten, toen elk foutje werd afgestraft', verzucht Looije, die zelf het doel verdedigde bij de twee voorgaande kortstondige avontuurtjes van Rotterdam (2001/02 en 2002/03) in de hoogste afdeling.

Op ruim de helft van de competitie is de club afgezakt naar de achtste plaats op de ranglijst. Oftewel twee plaatsen boven de gevarenzone. Maar somber is Aalbregt, Aal voor vrienden, (nog) niet gestemd. Vijfentwintig punten heeft Rotterdam (nu veertien punten) nodig om te overleven, zo heeft de coach becijferd, en met nog tien duels voor de boeg heeft zijn ploeg nog dertig punten te winnen. Zelfverzekerd: 'Ik ben al bezig met de voorbereidingen op volgend seizoen. In de hoofdklasse, want daar ga ik nog altijd van uit.'