Lekker de leraarauto opblazen

Detectiepoortjes, dodelijke vechtpartijen, leraren die met een pistool op de klas gericht les staan te geven - dat is toch niet helemaal het beeld wat we van een Amerikaanse high school begin jaren tachtig hebben. Maar als we regisseur Mark L. Lester moeten geloven is zijn film Class of 1984 (uitgekomen in 1982) van a tot z op nauwkeurige research gebaseerd.

Class of 1984

De kwart eeuw die er tussen het maken van de film en de making of documentaire Blood and Blackboards op de dvd zit heeft van de film een cult-klassieker gemaakt. En in de ogen van regisseur Lester een profetisch meesterwerk. Hij laat nog net niet de woorden Columbine High vallen. Maar terwijl hij voor de camera zichtbaar opzwelt van trots meldt hij toch maar mooi eventjes dat hij dat in 1982 allemaal al had zien aankomen.

Class of 1984 past in een illuster rijtje Amerikaanse high school films, van High School Confidential en Blackboard Jungle, die al in je jaren vijftig lieten zien hoe idealistische leraren het moesten opnemen (en vaak afleggen) tegen ontspoorde tieners, tot hedendaagse varianten als Fast Times at Ridgemont High, Election en natuurlijk die andere jaren tachtig klassieker The Breakfast Club.

In Class of 1984 draait het allemaal om muziekleraar Andy Norris (tv-acteur Perry King, je herkent direct zijn gezicht). De piepjonge Michael J. Fox speelt het muzikaal getalenteerde schatje. De latere Sopranos-regisseur Timothy van Patten is het muzikaal geperverteerde ettertje. De typisch Amerikaanse stadsschool waar alles zich afspeelt ziet eruit als het voorportaal van de jaren tachtig modehel. Decadente punks, discomeisjes met hoog haar, swingende seventies zwarten die als drugsdealer figureren, kom hier niet om de nuances. In een oogopslag is duidelijk dat we hier de wereld van de stereotypen betreden.

En regisseur Mark L. Lester mag dan in zijn huidige terugblik nog zo vinden dat hij destijds een politiek statement van jewelste heeft gemaakt, het is natuurlijk allemaal klieren en wraak wat er in de volgende efficiënte 90 B-film minuten voorbij komt. De gewelddadigste film van de jaren tachtig, mag Class of 1984 nu dan ook volgens zijn eigen aanbevelingen heten. Maar ver zit dat er niet naast. In de grote finale komen er cirkelzagen, gasbranders en ander handig middelbare school-instrumentarium aan te pas.

Even ogen dicht voor de zwakke magen daar dus maar. Want wat Class of 1984, zoals zoveel oude B-films, boven zichzelf uit doet stijgen, is die eigenaardige combinatie van nihilisme, ernst en primair filmplezier. Gewoon lekker de auto van de leraar laten ontploffen. En een achtervolging door de lege schoolgangen. Misschien ook nog iets onsmakelijks met de proefkonijnen uit het bio-lab? Alice Cooper brult de soundtrack vol met I am the future en dat willen we midden in het op hol geslagen decor van de no future-generatie zo geloven.

Dana Linssen

Film ***

Extra's****