'Iemand als ik moet hier ook wonen'

Een koopwoning kan Petra Ligtrink (42) uit Utrecht zich niet veroorloven. Maar met haar huurhuis in de wijk Hoograven is ze ook blij. Sinds drie jaar woont ze aan de Verlengde Hoogravenseweg. 'Ik wil niet meer weg, het is een heerlijk huis.'

Als de plannen van minister Dekker doorgaan, zal de huurliberalisering ook dit huis treffen. De eengezinswoning telt aan de voorkant drie verdiepingen, aan de achterkant twee. De open keuken loopt over in de woonkamer, die uitkijkt op de tuin.

Ligtrink en haar 17-jarige zoon hoeven niet uit het huis, omdat zij leeft van de bijstand en dus een laag inkomen heeft. Na de vaste lasten houdt ze per maand 300 euro over voor de andere uitgaven. Ze krijgt huursubsidie (217 euro per maand voor 527 euro huur). Maar als ze overlijdt of vertrekt, zal haar huis bestemd zijn voor huurders met een goed inkomen. In Utrecht zal elf procent van de sociale huurhuizen worden geliberaliseerd, woningen met een woz-waarde tussen de 195.000 en 295.000 euro.

Overbuurvrouw Brenda Winter (39), ook met een uitkering, voedt twee kinderen van 9 en 13 alleen op. Ze moet elke maand de eindjes aan elkaar knopen. 'Petra en ik eten 's avonds samen met de kinderen om zo kosten te besparen.' Winter kwam drie jaar geleden, na haar scheiding, in het huis aan de Verlengde Hoogravenseweg. Het huis was toen net gebouwd. Nieuwbouwhuizen zullen in de toekomst al snel de woz-waarde van 195.000 euro halen. Als mensen als Ligtrink en Winter verhuizen, zijn ze aangewezen op huurhuizen met een woz-waarde onder die grens of huizen waarvan de huren nog niet zijn geliberaliseerd. Winter vreest dat dit laatste neerkomt op verhuizing naar een achterstandswijk. 'Daar zouden wij niet passen. Ik probeer mijn kinderen een normale opvoeding te geven, maar dat zal moeilijker worden in zo'n wijk. Mensen zoals wij moeten in de toekomst toch ook in dit soort wijken kunnen wonen?'