Harold Mulder 3

Ik heb net als Harold Mulder, op 29 juni 2004, een nier-pancreas transplantatie ondergaan. Helaas trad na 3 dagen trombose op in de pancreas en moest die weer worden verwijderd; ik heb dus nog steeds diabetes mellitus (suikerziekte). Daarna waren er complicaties, waardoor ik bijna 8 weken in het LUMC gelegen. Maar nu voel ik me met mijn ‘nieuwe’ nier prima!

Zoals Harold Mulder al aangaf hebben de medicijnen die we moeten slikken vervelende bijwerkingen en zal de energie niet meer zijn wat het ooit is geweest. Ook aan informatie omtrent de nazorg zou nog veel verbeterd kunnen worden. Ik kan alleen maar hopen dat mijn nier nog vele jaren zal blijven werken en dat ik misschien nog in aanmerking kom voor een nieuwe kans op een pancreas-transplantatie. Als ik het totale plaatje bekijk ben ik blij dat ik nog leef, en dat ik mijn dochter van 10 nog zie opgroeien. En deze mening geldt voor veel getransplanteerden.

Daarom zeg ik tegen de mensen die zich hebben aangemeld als donor en degenen die dit nog niet hebben gedaan: wij zijn ontzettend blij dat er donoren waren (en zijn) die ons een tweede kans hebben gegeven op een leven dat wij zeer waarderen! Laat u dus niet afschrikken door de sombere toon in het verhaal van Harold Mulder. Ik ben mijn donor eeuwig dankbaar voor zijn/haar keuze! Het is voor mij en mijn gezin een groot geschenk geweest!