Aangifte

Albert Verlinde heeft het maar druk: Turijn, carnaval, en nu moet hij ook nog naar de Bahama's voor Bond

Ik heb eigenlijk helemaal geen tijd om dit stukje te schrijven. Ik hol deze dagen van de ene grote gebeurtenis naar de andere en heb nauwelijks tijd voor mijn normale werkzaamheden. Dat ik toch plaats neem achter mijn computer komt omdat ik de belastingdienst ervan wil overtuigen dat excursies naar de Olympische Spelen in Turijn en het carnaval in Oeteldonk zware zakelijke trips zijn voor alle betrokken en dat ze niet apart belast moeten gaan worden zoals onlangs voorgesteld werd. Dit is dus geen column maar een aangifte.

Anderhalve week geleden vertrok ik naar Turijn om het spektakel van de Olympische Winterspelen eens van nabij mee te maken. Ik was er in goed gezelschap. Kopieergrootmacht Nashua Tec is partner van het NOC NSF en heeft dus de beschikking over een aantal goede tribuneplaatsen en vip entreekaarten voor het Holland Heineken Huis waardoor ik een prima kijkje in de keuken heb gekregen en geloof me; een bezoekje aan dat evenement is zwoegen.

Ik was er in het gezelschap van Jan en Monique de Bouvrie die met eigen ogen konden aanschouwen dat niet alleen meubels maar ook sporters soms door de mooie poten zakken. Bernhard van Oranje Nassau excuseerde zich even van tafel om zijn neef kroonprins Willem Alexander te begroeten en meteen nieuwe telefoonnummers uit te wisselen. Want terwijl Bernhard naast mij op de tribune de verrichtingen van de schaatsers aanschouwde was zijn ega Prinses Annette bezig met een verhuizing in Amsterdam.

Ik drukte ook nog de hand van Jan Peter Balkenende die op de foto ging met een gezelschap Belgische politici en meteen vrolijk de groeten deed aan de Vlaamse minister Freija van de Bossche die hem in een interview ooit beledigd had. O, was onze premier in eigen land maar zo vrolijk en uitgelaten als in Italië. Op een gegeven moment zong onze tafel uit volle borst mee met Erica Terpstra 'Het is stil aan de overkant' terwijl Jan Peter een manhaftige poging deed mee te zingen met de tegenpartij. Tevergeefs, bij het uit volle borst zingen wint Erica immers altijd. Erica vroeg me trouwens ook of ik een foto wilde maken van haar en een vrijwilliger in het Holland Heineken Huis. Even was ik beledigd. Ik ben een Bekende Nederlander. En Bekende Nederlanders fotograferen niet die wórden gefotografeerd. Maar toen de vrijwilliger in kwestie me meedeelde dat de dag daarvoor zijn tas uit de feesttent gejat was waarin zijn fototoestel zat waarop alle foto's stonden die hij van zichzelf met de sporthelden, de kroonprins en alle andere celebrities gemaakt had kon ik alleen maar zeggen: 'Biertje?' Het was dus afzien daar in Turijn. Na zo'n enerverend tripje wil een mens alleen maar bijkomen, maar de plicht riep me ook in Nederland weer. Mijn man Onno en ik waren door burgemeester Rombouts van 's Hertogenbosch uitgenodigd om een dagje mee te lopen met zijn carnavalsfeest in Oeteldonk en wie denkt dat dat een dag ongegeneerd feesten is vergist zich.

Het is weer flink bijpraten met kamerleden als PvdA-kopstuk Jan Boelhouwer en VVD-parlementariër Ed van de Sande. Minister Peijs vierde het feestje ook mee en kwam als minister van Verkeer en Waterstaat geheel in stijl aan met drie uur vertraging

U begrijpt dat ik steeds meer medelijden krijg met Willem Kool die tegenwoordig voor het Stan Huygens Journaal vanuit zijn functie dag in dag uit dit soort evenementen bezoekt.

En als u dit leest ben ik net vertrokken naar de set van de nieuwe James Bond film opde Bahama's. Het is een aanslag op mijn gestel. Ik verzoek de belastingdienst dan ook na het lezen van dit stukje clementie te hebben en niet ook nog eens een aanslag op mijn rekening te doen. Leuker kunt u het niet maken, wel makkelijker. Toch?

    • Albert Verlinde