Poster alleen wekt geen vertrouwen

Het Brabantse Goirle kan

de politieke chaos van 2004 moeilijk vergeten. Het college viel toen na een bouwaffaire. Wethouders van buiten moesten orde op zake stellen.

In een sombere bui heeft lijsttrekker Ad Heeffer van Liberaal Goirle al geroepen dat alle negentien zittende raadsleden na de verkiezingen van 7 maart zouden moeten verdwijnen. De politiek in Goirle heeft er volgens hem 'een zooi' van gemaakt.

Het is inderdaad armoe troef en dat stemt me verdrietig, zegt Dorrie Heisterkamp, die als ex-presentator van de Lokale Omroep Goirle 'heel wat politici voorbij heeft zien komen'. Ze neemt het de raadsleden vooral kwalijk dat zij er bij de crisis van 2004 niet in slaagden baas in eigen huis te blijven: er werden twee wethouders van buiten (Tilburg) aangesteld om orde op zaken te stellen.

De crisis van 2004 - niet gemakkelijk vergeet Goirle (22.000 zielen) die chaos, die bij de komende verkiezingen het stemgedrag in de gemeente danig zou kunnen beïnvloeden. Wat gebeurde twee jaar geleden precies? In het Brabantse dorp vlakbij de Belgische grens staken twee affaires de kop op. Beide betroffen bouwvergunningen voor de Rielsedijk, een rustiek chic laantje.

Een rijke ondernemersfamilie had daar, in strijd met het bestemmingsplan maar met goedkeuring van de gemeente, de bekende uitspanning De Vriendschap laten verbouwen tot een dubbel landhuis. En wethouder Tjeerd de Vries (VVD) had, zo stelde de inspectie van het ministerie van VROM vast, in strijd met de regels van de plaatselijke overheid een vergunning gekregen voor de bouw van een tweede woning, het realiseren van twee uitbreidingen en de aanleg van een zwembad.

Het geritsel leidde tot de val van het college van B en W, dat steunde op een coalitie van de Lijst Riel Goirle, GroenLinks, VVD en D66. Kort daarna strandde de formatie van een minderheidscoalitie van de Goirlese Katholieke Arbeiderspartij (GKAP), GroenLinks, PvdA en CDA, toen de kandidaat-wethouder van het CDA, Jac Smeijers, moest toegeven dat hij zijn huis ooit zonder vergunning had verbouwd.

In de aanloop naar de verkiezingen herinneren diverse partijen er aan dat het terugbrengen van het vertrouwen in de politiek voor hen een belangrijke doelstelling is. Want, zo erkent bijvoorbeeld het CDA, Goirle heeft door de affaires van 2004 'een behoorlijke knauw' gekregen. De partijen - vele van hen kozen nieuwe lijsttrekkers - proberen nu met vele affiches aan lantaarnpalen en achter vensters de kiezer voor zich te winnen.

'Ze hebben veel geplakt, daar zijn ze sterk in', meent oud-presentator Heisterkamp van de Lokale Omroep Goirle. 'Maar de hoofden van die lijsttrekkers zeggen de mensen - er is hier veel import - weinig of niks. Ik geloof niet dat de verkiezingen echt leven.' Senior Leo Joosten, oud-raadslid van het inmiddels opgeheven Goirle '62, is optimistischer. 'De belangstelling is niet meer of minder dan elders', zegt hij.

Zeker, meent hij, het is 'een blamage' dat thans twee wethouders van buiten de gemeente besturen. 'Hun komst was niet nodig geweest', aldus Joosten. 'De kwestie rond de bouwvergunning van café De Vriendschap was een brandje, dat als het goed was behandeld van voorbijgaande aard was geweest.' Het is echt niet een en al schande hier, vervolgt hij. 'De in 2004 vertrokken wethouders functioneerden helemaal niet zo slecht: ze gaven het cultureel centrum een opknapbeurt, en ze realiseerden een nieuwe woonwijk.'

Maar, weet Joosten, als de mensen straks het stemhokje ingaan, denken ze toch terug aan 2004. De Lijst Riel Goirle zal volgens hem lijden onder de affaires van twee jaar geleden, want deze partij had destijds twee wethouders, Jan Schellekens en Sjef Verhoeven.

De Lijst Riel Goirle, ontstaan in het 2.400 inwoners tellende kerkdorp Riel, vormt thans veruit de grootste fractie met zeven zetels; in de vorige raadsperiode had zij er zelfs acht. De partij dankt haar populariteit aan wat Joosten noemt 'haar heldhaftige strijd tegen de samenvoeging met Goirle', halverwege de jaren negentig.

'Goirle was toen bij de gemeentelijke herindeling ontsnapt aan Tilburg', legt hij uit, 'het was de dans ontsprongen; Riel niet, dat kwam bij Goirle. Het leidde ook in Goirle tot veel sympathie voor de Lijst Riel Goirle - de eerste keer haalde die achthonderd stemmen in Goirle.'

Daarmee bleek ook dat het grote Goirle en het kleine Riel al lang niet meer vijandig tegenover elkaar staan. Dat is héél vroeger anders geweest, zegt Joosten. 'De boerenmensen uit Riel keken toen neer op de Goirlese fabrieksarbeiders. In die tijd bad de pastoor in de kerk van Riel nog hardop voor de bekering van de deugnieten uit Goirle.'