'Bijna jarig' bekroond

Het prentenboek 'Bijna jarig' kreeg gisteren de Woutertje Pieterse Prijs voor jeugdliteratuur. Schrijfster Imme Dros en illustrator Harrie Geelen werden allebei bekroond.

Harrie Geelen en Imme Dros hebben samen de Woutertje Pieterse Prijs 2006 gekregen voor hun prentenboek Bijna jarig. Beiden krijgen 7.500 euro.

Dros (1936) en Geelen (1939) wonnen voor hun teksten en tekeningen afzonderlijk al een groot aantal prijzen voor jeugdliteratuur, maar werden nog nooit samen voor één boek bekroond. Over de samenwerking met haar man zei Dros gisteren bij de uitreiking van de prijs in De Balie in Amsterdam: 'Het is een zegen dat hij zo goed kan tekenen. Anders zou ik hem alsmaar moeten passeren.' Bijna jarig werd uitgegeven door Querido. De jury, die werd voorgezeten door Jan Terlouw, noemde in haar rapport expres eerst illustrator Harrie Geelen en daarna schrijver Imme Dros, als 'een protest tegen het feit dat de ene naam in een kleiner lettercorps staat vermeld dan de andere, terwijl hun bijdrage volstrekt gelijkwaardig is.' Dros won in 1988 alleen de allereerste Woutertje Pieterse Prijs. De illustrator van Annetje Lie in het holst van de nacht, Margriet Heymans, werd toen niet bekroond. 'Ons doel was een boek bekronen dat qua inhoud bijzonder was', zei jurylid Joke Linders in De Balie. 'We waren daarin vergeten op te nemen dat de illustrator ook een rol speelt. Het tweede jaar hebben we dat veranderd. Het is een klein schandvlekje en heeft heel kort geduurd. Bijna jarig is juist een sublieme combinatie van beeld en tekst. Uitbundige tekeningen en een buitengewoon sober taalgebruik.' Dros vertelde dat ze samen met Geelen al eerder voor twee prijzen was genomineerd. 'We zijn voor Morgen ga ik naar China samen genomineerd geweest voor de Gouden Uil. En we hebben voor dat boek ook al een Penseel en Griffel gewonnen.'

Bijna jarig is een boek over een kleuter met een schuldgevoel. Ella verheugt zich op haar verjaardag. Als een timmerman het dak heeft gerepareerd, klimt ze op zijn ladder om ver te kunnen kijken. Dan ziet ze door het dakraam per ongeluk het cadeau voor haar verjaardag. Tijdens de prijsuitreiking maakt Harrie Geelen live een tekening. Zijn handelingen waren op een groot scherm zichtbaar. Geelen leek het een beetje ongemakkelijk te vinden. 'Dit doet me denken aan een sneltekenaar. Als er tachtig mensen kijken doe je niet hetzelfde als anders.' Hij schetste snel met een pen twee meisjes met een ladder. Dros vertelde ondertussen dat ze een verhaal pas aan haar man geeft als het helemaal af is. Geelen: 'Maar als er dan niks meer te tekenen valt, is het verhaal niet goed.' Dros krijgt op haar beurt Geelens werk pas te zien als dat helemaal klaar is.

Het verhaal van Bijna jarig blijkt autobiografisch te zijn. 'Mijn ouders hadden een poppenhuis laten maken voor mijn zesde verjaardag', vertelt Dros. 'Uit een oude deur. Ze waren er heel trots op en het werd op zolder gezet waar wij altijd speelden, maar waar ik nu even niet mocht komen. Dat duurde zo lang dat ik het volkomen vergeten was. Toen wij op het dak stonden om ver te kunnen kijken, keek ik ook door het dakraampje. Het raampje buiten bracht ik helemaal niet in verband met het raampje binnen. Dat moment dat ik het poppenhuis zag, kan ik nog precies oproepen. Er ging iets ijzigs door me heen.'