Syriana

Syriana is wel Traffic met olie in plaats van drugs genoemd. De vergelijking tussen die twee films is gerechtvaardigd door het feit dat Stephen Gaghan beide schreef (Steven Soderbergh regisseerde Traffic in 2000), door de pretentie en door de vorm. Ook Traffic beschouwde een internationaal heet hangijzer vanuit verschillende perspectieven, die ten slotte allemaal met elkaar bleken samen te hangen. De grondtoon van Syriana is: de buitenlandse politiek van de Verenigde Staten is zo van eigenbelang doortrokken, dat zij een spoor van vernieling in de wereld achterlaat. George Clooney speelt hier een morsige CIA-agent, gemodelleerd naar Robert Baer op wiens See No Evil: The True Story of a Ground Soldier in the CIA's War on Terrorism Gaghan zijn scenario baseerde. De jacht van deze agent op een in verkeerde handen gevallen Stingerraket is maar een van de draden in dit wereldomspannende drama. Andere hoofdrollen zijn voor Jeffrey Wright als een jurist die een oliedeal moet onderzoeken, voor Matt Damon als economisch adviseur die zich door de kroonprins van een oliestaat laat inhuren en voor Chris Cooper die een oliebedrijf leidt.

Maar het echte venijn schuilt in een verhaallijn die maar heel licht met de rest verbonden is, waarvan de hoofdrolspelers van hun leven niet in aanraking zouden kunnen komen met emirs, duurbetaalde advocaten of senatoren. Dat zijn een paar Pakistaanse jongens die radicaliseren doordat ze zich aan de onderkant van de wereld bevinden, hoe die ook in elkaar steekt. Dat zijn de jongens die alleen de kracht van hun aantal hebben en de energie van hun geloof. De scènes waarin zij worden gerekruteerd, konden wel eens de hardste dreunen zijn die Gaghan uitdeelt. En die dreunen blijven lang na afloop van Syriana in je hoofd doorklinken, als een lang aangehouden pianoakkoord.

Syriana. Regie: Stephen Gaghan. Met: George Clooney, Matt Damon, Jeffrey Wright, Chris Cooper, Christopher Plummer, Alexander Siddig, Amanda Peet. In: 30 bioscopen.