'Het meisje verkoopt klinkklare onzin'

Hoe zullen de reacties zijn op de dag dat Rita Verdonk rotte eieren naar haar hoofd krijgt? Een taart kan ook. Het is alleen nog onzeker wanneer het zal gebeuren. Een veeg teken voor de democratie, zullen sommigen beweren. Loon naar werken, zal het in andere groeperingen klinken. Zoiets hoort ondenkbaar te zijn in een beschaafd land, zal de algemene teneur luiden.

Wat ondenkbaar is kan nog wel gebeuren. Ik zie de taart op de knikker van Pim Fortuyn nog. Er lopen veel gekken rond, om het vriendelijk uit te drukken. Om het eerlijker uit te drukken, er zijn maar weinig mensen te vinden die niet gek zijn. Geen burgemeester, lees ik in de krant, of hij is wel eens bedreigd.

Niemand vraagt er zelf om, maar zeker is dat Fortuyn er minder om vroeg dan Verdonk. Hij was maar een beginnend baasje.

Hoe machteloos kan de burger zich voelen als de macht een ijzeren pantser draagt? Wie een beetje inzicht heeft in de verhouding tussen machteloosheid en agressie houdt zijn hart vast. Extreme daden roepen extreme reacties op. Ik heb het om me heen gemerkt: bij het opduiken van Verdonks triomfantelijke voorhoofd op het scherm of bij het vernemen van haar jongste oekaze beginnen sommigen over hun hele lichaam te trillen en anderen barsten in snikken uit. Alleen al het noemen van haar naam is genoeg om iemand een rood waas voor de ogen te bezorgen.

Verdonk treft haar slachtoffers recht in het hart en raakt ze in hun persoonlijke sfeer. Als burgemeesters al worden bedreigd vanwege een parkeerbon of een geweigerde terrasvergunning, wat dan als iemand je hoop en je toekomst afpakt?

Rita zou voor ontspanning moeten zorgen. Af en toe iets goeds doen, sorry zeggen, het zwaard in de schede steken, maar niets van dit alles. Ze dendert door. Wat antwoord je in zo'n geval? Je wilt immers iets terugdoen. Je krijgt bij zo'n type gewoon zin iets terug te doen. En je wilt iets terugdoen wat minstens even erg bijt.

Niets lokt bij glorieuze Rita een verzoenend gebaar uit. Geen kritiek baat, geen hoofdredactionele veroordeling, geen rechterlijke uitspraak, geen karikatuur. Erger nog, wie in zijn commentaar of satire te ver gaat loopt de kans door haar regering te worden beschuldigd van haatzaaien. Uiteraard mag Rita Verdonk ongehinderd blijven doorgaan met te ver gaan.

We wachten angstig op de surprise. Het zal vast geen gewone taart zijn, maar een taart van zure boter of bijtende room. We leven, zoals gezegd, tussen gekken en bovendien is ze er zelf één van.

Ik raad haar aan, als ze haar kapsel wil sparen, af te treden of zich op zijn minst tot het christendom te bekeren. Als ze volhardt zal iedereen haar, nog op de stoep van de bakkerswinkel, roemen als de dapperste vrouw van Nederland.