Geen envelopjes meer in de kliniek

Even werd Timo van Voorden bevangen door een Siberiëgevoel, toen zijn baas op een dag zei 'Kom 'ns mee naar Roemenië'. 'Je dacht aan weeshuizen, Ceausescu, aan een grijze grauwsluier van Stalinistische architecteur', zegt Van Voorden. Maar het Siberiëgevoel verdween snel toen hij in Boekarest aan de slag ging om een ziekenhuis op te zetten.

Timo van Voorden (36) is bedrijfseconoom (Rotterdam/Nijenrode). Hij werkte voor Centraal Beheer, voor de bank BCP in Lissabon. Nu leidt hij voor Eureko in Boekarest een verzekeringsbedrijf en EuroClinic, het eerste Roemeense privéziekenhuis. Foto Jörgen Krielen ©Jörgen Krielen/Amsterdam-27-02-2006/ Timo van Voorden/Group CEO Interamerican Krielen, Jørgen

Nadat hij een Roemeens ziekenhuis was binnengelopen, ging Van Voorden gedreven aan het werk. 'Het was er triest. Donker, vies. Patiënten lagen op de gang. Zwervers hingen op de trappen. Het bloed zat op de wanden. Mensen waren ontredderd. Ik had enorm met ze te doen.' Van Voorden is enkele dagen in Nederland op bezoek bij zijn werkgever Eureko, de Europese moedermaatschappij van zorgverzekeraar Achmea in Amsterdam. De verzekeraar is niet alleen in Nederland een prominente speler, ook in tal van Europese landen. In Boekarest werd een half jaar geleden een ziekenhuis opgezet, voor Roemenen.

Vorige week opende EuroClinic de polikliniek. Het is het eerste particuliere ziekenhuis in Roemenië, waar de gezondheidszorg verder in staatshanden is. De zorg is gratis, maar de kwaliteit laat te wensen over. 'De situatie is schrijnend. Een verschil tussen hemel en hel', zegt Van Voorden als hij de nieuwe kliniek vergelijkt met andere Roemeense ziekenhuizen. EuroClinic is niet alleen hypermodern qua inrichting en apparatuur. Er gelden ook strenge hygiënische en ethische regels.

'Geen envelopjes', licht hij toe. Het eerste Roemeense woord dat de Nederlander leerde, was Spaga, , steekpenningen. In Roemenië gaat niets voor niets. Dat is ook precies de reden waarom europarlementariër Joost Lagendijk deze week naar Roemenië is vertrokken om te onderzoeken of het land wel klaar is voor het lidmaatschap van de Europese Unie in 2007. Ook minister Bot (Buitenlandse Zaken) bezocht deze week Roemenië.

Van Voorden fronst de wenkbrauwen. De problemen zijn legio. Op het rechtssysteem kun je niet rekenen. 'Je kunt beter een rechter kopen dan een advocaat huren', zeggen ze in Boekarest. Corruptie is wijd verspreid. 'Een arts verwacht gewoon dat je hem onder de tafel betaalt'. Een simpele staaroperatie kost al 200 euro. Bij een kleinere ingreep is een fles parfum ook goed. Heeft iemand geen geld, pech gehad. 'Hele rijen staan 's morgens om 10 uur te wachten op een röntgenfoto en 's avonds om 23.00 uur staan ze er nog.'

Bij EuroClinic komt dit niet voor, verzekert hij. 'Hier zie je artsen geen instrumenten naar verpleegsters gooien als een fout is gemaakt.' Van dergelijk autoritair gedrag is EuroClinic niet gediend. Samen met artsen heeft Van Voorden een lijst principes opgesteld waaraan artsen en verplegers zich moeten houden. We selecteren op medische kwalificaties, hygiëne, bedside-manners, afspraken nakomen. Wie een envelop aanneemt vliegt eruit. 'Een boodschappentas met parfums hoef je niet meer mee te nemen', zegt Van Voorden. Wel moet de Roemeen voor EuroClinic verzekerd zijn: 35 euro per maand. Een vermogen in een land waar een arts maandelijks 400 euro verdient; de Roemeen gemiddeld minder dan 200 euro.

'Roemenen zijn blij dat we hier zijn begonnen. Ze willen graag goede zorg.' Nog komen alleen de beterverdieners naar EuroClinic. Maar er is zoveel economische dynamiek. De verzekeringsmarkt groeide de laatste jaren 40 procent. Steeds meer Roemenen profiteren hiervan, zegt Van Voorden. 'Voorlopig blijven we, het is veel te leuk dit mee te maken'.