Laat burgemeester direct door bevolking kiezen

In het hoofdartikel van 25 februari houdt u een pleidooi voor verdere dualisering van het lokale bestuur en dringt u vervolgens aan op de invoering van een door de gemeenteraad gekozen burgemeester.

Naar mijn overtuiging staat dat op gespannen voet met elkaar. Bij dualisme hoort eerder een rechtstreeks door de bevolking gekozen burgemeester dan verkiezing door de raad, wat ik als een typisch voorbeeld van monisme beschouw. Overigens heeft de gemeenteraad op het ogenblik door het openbare aanbevelingsrecht materieel al het laatste woord bij de benoeming van een burgemeester. Uw pleidooi voor een door de raad gekozen burgemeester als versterking van het dualisme heeft dus in het licht van de bestaande praktijk maar een betrekkelijk gewicht.

En wat dacht u van Delfzijl? Een bestuurlijk onveilige gemeente, waar men elkaar voortdurend voor de voeten loopt en beentje licht.

Je zou zeggen, haal de vechtende partijen uit elkaar en zet er een krachtige burgemeester neer, die zijn eigen team kiest, een krachtig beleid voert en er alles aan doet om het vertrouwen van de bevolking (terug) te winnen. Een direct door de bevolking gekozen burgemeester dus.

Delfzijl lijkt de lakmoesproef te worden of een stuurloos geraakte gemeente met het bestaande instrumentarium weer op koers kan worden gebracht.

In zoverre is de casus-Delfzijl dus van grote, ook landelijke betekenis