'Ik ben overijverig'

Grote bedrijven proberen jong talent al in een vroeg stadium te ontdekken en te begeleiden. Tiende en laatste deel van een serie.

Cherissa Koko voor het stadhuis van Rotterdam. Foto Jonathan Vos Vos, Jonathan

Cherissa Koko was binnen de Erasmus Universiteit voorzitter van de Universiteitsraad. In die hoedanigheid mocht ze in september als eerste student in de geschiedenis van deze universiteit een toespraak houden om het jaar te openen. In haar verhaal van 11 minuten wist ze te onderbouwen waarom de Erasmus, die door sommigen bestempeld wordt als 'zwarte' universiteit, niet de normen zou moeten verlagen. 'Ik ben er überhaupt op tegen dat de normen omlaag zouden moeten omdat je niet te maken hebt met oer-Hollandse mensen. Die kwaliteitsnormen moet je juist behouden om in de toekomst te kunnen garanderen dat je meetelt. Ook studenten zullen niet meer het beste uit zichzelf willen halen, want wat betekent een 9 dan nog?'

Na haar toespraak kreeg Koko veel positieve reacties. Ook burgemeester Opstelten kwam naar haar toe vertelde dat hij met haar boodschap de stad in zou gaan. Nog steeds weet ze niet wie toen heeft gelobbyd maar op een zondagmorgen om half 10 werd ze gebeld door Paul de Krom, Tweede Kamerlid voor de VVD. 'Hij vroeg of ik me niet kandidaat wilde stellen voor de gemeenteraadsverkiezingen in Rotterdam en nu sta ik dus op de achtste plaats.'

Mensen toespreken en stukken schrijven, zoals op haar website www.cherissa.nu, vindt Koko 'ongelooflijk leuk'. Ook lijkt het haar een hele eer om voor anderen een voorbeeld te zijn. 'Waarom zou ik er dan niet, als politicus, mijn geld mee gaan verdienen?' Het liefst zou Koko, die op 19-jarige leeftijd na haar vwo van Curaçao naar Nederland kwam, staatssecretaris of minister worden. 'Ik haal er voldoening uit om voor anderen het verschil te maken. Zeker nu de nuancering ontbreekt naar allochtonen toe. Ik wil laten zien dat er ook mensen bestaan zoals ik, die correct Nederlands spreken en hard werken. Ik denk dat er goede voorbeelden moeten komen.' Toch wil ze niet alleen politiek actief zijn. Sinds oktober werkt ze voor oliemaatschappij BP, waar ze onder meer verantwoordelijk is voor de consumentenservice. 'Ik vind het belangrijk dat je niet met één ding bezig bent, anders word je zo'n vakidioot.'

Cherissa Koko dacht goed na over haar politieke keuze. 'Je ziet dat de meeste mensen van Antilliaanse afkomst voor de PvdA kiezen. Dat is denk ik uit een misplaatst idee dat de PvdA beter voor mensen zorgt. De PvdA stimuleert dat mensen hun houvast in overheidssteun zoeken en dat vind ik te makkelijk. Je kan namelijk veel voor jezelf veranderen. Maar als mensen de mogelijkheden niet hebben om hun positie te verbeteren, dan wil de VVD hen echt goed helpen en niet, zoals de PvdA, iedereen een beetje steunen.'

Koko vindt de VVD het beste bij haar passen. 'De VVD is van mening dat je moet handelen vanuit je eigen kracht en dat is ook hoe ik zo ver ben gekomen. Ik kwam alleen uit Curaçao hier naartoe en heb door keihard werken twee studies afgerond, waarbij ik voor mijn eindscriptie bedrijfskunde een negen haalde. Ik heb een goede baan gevonden en ik ben politiek actief. Ik ben overijverig. Mijn ouders zijn niet hoogopgeleid, maar hebben altijd gezegd - vooral mijn moeder - dat onafhankelijkheid heel belangrijk is. Mijn moeder en oma hebben ook altijd hard gewerkt om zelfstandig te kunnen zijn.'

Positieve discriminatie is niet aan Koko besteed. 'Net zoals etniciteit van studenten niet de normen van een universiteit moet bepalen, moet je ook niet op een vrouw stemmen alleen omdat het een vrouw is.'

    • Marleen Luijt