Delfgaauw tovert tegenspelers uit tas

Voorstelling: Minder is Meer, door Fred Delfgaauw. Adviezen: Karel de Rooij. Gezien: 25/2 De Meerse, Hoofddorp. Tournee t/m 1/6. Inl. (0183) 690022, www.delfgaauw.nl.

Hij komt op met twee rode tassen. Daarin zit alles wat hij die avond nodig heeft. Fred Delfgaauw wil met een minimum aan middelen een maximum effect bereiken. Zijn jubileumvoorstelling heet dan ook Minder is Meer.

De poppenspeler, die zichzelf liever theatermaker noemt, staat vijfentwintig jaar op het toneel, alleen en toch weer niet, want zijn poppen, die hij liever tegenspelers noemt, houden hem gezelschap. Kant-en-klare poppen zijn het vaak niet. Uit de rode tassen haalt hij lappen, bontjes, maskers. Gedrapeerd om een arm of hand, in magisch licht gedompeld, komen zij tot leven.

Grote zalen houdt Delfgaauw gevangen met niet meer dan een paar handen. Ze veranderen in mannen aan de bar, waarbij de gekromde blote vingers verkreukeling en wallen onder de ogen suggereren. Een baby manipuleert de manipulator; die krijgt er genoeg van en gooit de zuigeling ruw in een hoek: 'Het is maar een pop, hoor,' verklaart Delfgaauw aan het geschokte publiek. Een stille drinker laat zich door Delfgaauws vragen uit zijn tent lokken en vertelt een tragikomisch verhaal over zijn aquarium waar hij blikjes vis in houdt. Een wc-juffrouw doet een boekje open over heren in driedelig pak: zij haat hun vunzigheden, zegt ze, geef haar maar arme 'sjunkies'.

En zo paraderen er figuren voorbij uit de oude tas. Figuren uit eerdere voorstellingen zoals Momenten, Kronkels en 't Gelag. Teksten van Simon Carmiggelt en Godfried Bomans vormen vaak de inspiratiebron en steeds licht Delfgaauw de scènes helder toe, waarna we op slag vergeten dat we naar illusies kijken.

Als Delfgaauw oude mannetjes opvoert die al tijdens hun leven in de vergetelheid zijn geraakt, doet hij dat om zelf níet vergeten te worden. En inderdaad, Delfgaauw heeft de kwaliteiten om herinnerd te worden. Zijn stem die duizend stemmen na kan doen, zijn humor en melancholie, zijn tot mensen getransformeerde handen: na de door de massamedia opgedrongen overdaad is dat alles een verademing. Als de fragmentarische opbouw vervangen zou worden door een solide vertelraam, zou Minder is Meer perfect zijn.