Two Gallants

Two Gallants, vernoemd naar een verhaal van James Joyce, bestaat uit twee jongemannen uit San Francisco. Deze Tyson Vogel en Adam Stephens maken meer kabaal dan het gemiddelde tweetal. Maar ze houden het feestelijk, op een Pogues-achtige manier, zoals te horen is op hun tweede cd, What The Toll Tells.

Met een stem die een geschiedenis van drank en ellende verraadt, bezingt Adam Stephens het geteisterde leven. Om de demonen uit te bannen moet er af en toe worden gezwoegd en dat gebeurt door alle instrumenten tegelijk te beroeren. Zo zie je de twee muzikanten voor je: aan iedere voet een tamboerijn, een drumstel binnen bereik, mondharmonica om de nek, een gitaar aan de schouder, en eventueel nog een banjo of piano in de buurt. Zo jakkeren ze door hun liedjes die soms woest zijn, en soms berouwvol reflecteren. Stephens stem is afwisselend bijtend en introvert. Als een gewond dier laat hij zijn zonden de revue passeren. De Gallants schijnen bevriend te zijn met Conor Oberts (Bright Eyes), en met hem delen ze - ook muzikaal - de hang naar het oude Amerika, die lijkt voor te komen door een afkeer van het 'nieuwe Amerika'. Vandaar het venijn. Morgenavond is in de kleine zaal van Paradiso te zien hoe de Gallants hun razende potpourri live weten uit te voeren.

Hester Carvalho

Two Gallants. What The Toll Tells (Saddle Creek SCE91)