Truc frustreert shorttrackgek Zuid-Korea

De Amerikaanse shorttracker Ohno hield de Zuid-Koreaan Ahn bij de Spelen met een slimmigheidje van een vierde gouden medaille af. Vier jaar na een ernstig incident frustreerde hij opnieuw een shorttrackgek land.

Niemand leek de Zuid-Koreaanse shorttracker Hyun-Soo Ahn bij de Winterspelen in Turijn van vier gouden medailles af te kunnen houden. Tot de Amerikaan Apolo Anton Ohno zaterdagavond een truc in petto had. Dankzij een pikstart en met behulp van twee Canadezen hield hij Ahn van een recordaantal van vier gouden medailles af. Vier jaar na de incidentrijke Spelen van Salt Lake City frustreerde Ohno opnieuw de Zuid-Koreanen.

Omdat de tijd alle wonden heelt en ook Zuid-Koreanen vergevingsgezind zijn, wordt Ohno niet meer nagedragen dat hij in Salt Lake City de gouden medaille op de 1.500 meter ten onrecht inpikte. Tot ontzetting van de shorttrackgekke natie werd in 2002 Dong-Sung Kim gediskwalificeerd wegens obstructie van Ohno, die vervolgens tot winnaar en olympisch kampioen werd uitgeroepen.

Ohno werd sinds dat incident zo ongeveer 's land grootste vijand. De mailbox van het Amerikaans olympisch comité crashte nog tijdens de Winterspelen als gevolg van de duizenden hatemails uit Zuid-Korea; later werd Ohno zelfs enkele malen met de dood bedreigd. De spanningen liepen zo hoog op dat de Amerikaan uit veiligheidsoverwegingen in 2003 afzag van deelname aan wereldbekerwedstrijden in Zuid-Korea. Pas twee jaar later, in 2005, was de anti-Ohno-stemming in Zuid-Korea zodanig afgenomen, dat Ohno het veilig genoeg vond om aan wedstrijden in Seoul deel te nemen. Om wat goed te maken, werd hem door de Zuid-Koreanen een speciaal, warm welkom bereid.

Ook al zijn de plooien gladgestreken, sinds dat incident onderhoudt Ohno een gespannen relatie met Zuid-Koreanen. En dus ook met het wonderkind Ahn, ook al was die niet bij de conflicten uit het verleden betrokken. Nadat Ahn, wiens specialisme het is om zijn tegenstanders buitenom te passeren, in Turijn goud op de 1.000 en 1.500 meter had gewonnen, greep Ohno op de 500 meter zijn kans om de grote rivaal een hak te zetten. In de finale buitte hij zijn gunstige startpositie met een pikstart zo goed uit, dat hij van start tot finish kon leiden. Ahn was als laatste weg en werd bij zijn gebruikelijke inhaalmanoeuvres zwaar gehinderd door de Canadezen Eric Bedard en Francois-Louis Tremblay. Als dat al afgesproken werk was, zal het eeuwig een geheim blijven. Ervan uitgaand dat de Canadezen volledig voor eigen kansen reden, kwam Ohno de 'rugdekking' goed uit.

Bekend met de gevoelige verhoudingen wenste Ahn na afloop noch een punt van de pikstart van Ohno noch van de Canadese acties te maken. Hij verklaarde zijn slechtste race van het olympische toernooi te hebben gereden en ook niet meer dan een bronzen medaille te hebben verdiend. Overigens ging het zilver naar Tremblay, omdat Ahn er op de valreep alleen in slaagde Bedard te passeren. Na afloop ging de Zuid-Koreaan speciaal naar Ohno toe om hem te feliciteren met de gouden medaille; het was handenschudden met een diepe betekenis.

Ook Ohno was er na afloop van de spectaculaire finaleavond bij het schorttracktoernooi alles aan gelegen geen nieuwe polemiek met Zuid-Korea te creëren. Op vragen over zijn vermeende valse start ging hij omzichtig in. Ohno: 'Ik was dusdanig geconcentreerd dat ik niet heb gezien of ik te snel weg was. Ik weet alleen dat ik niet werd teruggeschoten.' En over zijn relatie met Zuid-Korea: 'Dat conflict bestaat niet meer. Ik rijd normaal mijn wedstrijden in Zuid-Korea. En met veel plezier, want in shorttrack is Seoul the hottest place om te rijden.'

Ook Ahn wilde geen oordeel geven over Ohno's pikstart, die uiteindelijk bepalend bleek voor diens zege op de 500 meter. 'Ik was zo geconcentreerd bij de start dat ik op niemand heb gelet. Ik zag de start naderhand op televisie, maar ik onthoud me van commentaar. Dat zijn zaken waarover de scheidsrechters beslissen.'

En zo voorkwamen de twee grote namen van het shorttrack dat er opnieuw een polemiek werd gecreëerd. En zo trad Ohno nog enigszins uit de schaduw van Ahn, die buiten de 500 meter het shorttracktoernooi domineerde. En dat gezien zijn leeftijd van twintig jaar nog wel een aantal jaren zal doen. De Zuid-Koreaan is technisch zo goed en zo ongelooflijk snel, dat hij zonder slimmigheden van zijn tegenstanders niet te stoppen is. Dat blijkt ook uit zijn erelijst, die in korte tijd al van een imposante omvang is geworden. Sinds de Spelen van 2002, waar Ahn niet aan deelnam, won hij bij wereldkampioenschappen zeven titels op de olympische afstanden. En bij de laatst gehouden WK in Peking werd hij zelfs kampioen op alle onderdelen.

Overigens hoefde Ahn zaterdagavond niet lang op zijn moment van revanche te wachten. Na de 500 meter volgde ter afsluiting de aflossingswedstrijden voor landenteams, die spectaculair verliep. Canada en Zuid-Korea vochten een verbeten duel om de gouden medaille uit. En toen Canada leek te winnen, passeerde Ahn in de laatste ronde met zijn befaamde inhaalmanoeuvre de tegenstander om vervolgens met zijn teamgenoten de olympische titel op een extreem uitbundige manier te vieren. Want al werd het niet hardop uitgesproken, uit de houding van de Zuid-Koreanen bleek dat de schande van Salt Lake City in Turijn is rechtgezet.

www.nrc.nl/torino: olympisch weblog Guus van Holland