Sittard buigt voor ongetrouwde Prins Paul I

Hij is ongetrouwd, in de twintig en hij spreekt Limburgs. Paul Ruigt is dit jaar prins carnaval van Sittard. Een grote eer, vinden ook zijn ouders. 'We hebben wel een traantje weggepinkt toen hij werd gevraagd.'

Wat de knaller van het carnavalsweekend had moeten zijn, was voor prins Paul I (24) geen succes. Lijkbleek kwam hij gisteren tijdens de optocht de praalwagen uit. Verkouden en doodmoe. 'Het lichtje is uitgegaan.' De prins carnaval uit Sittard heeft een zwaar weekend achter de rug. Hij bracht tientallen bezoekjes aan bejaarden, scholieren en gehandicapten. Toch zou hij het zo weer doen. 'Het is een enorme eer om prins carnaval te mogen zijn. Mensen kijken tegen je op.'

Bij binnenkomst in het bejaardencentrum snelt een vrouw op leeftijd, ondersteund door haar wandelstok, naar prins Paul I toe. Ze trekt aan zijn mouw en vraagt of hij met haar op de foto wil. Om haar hoofd en nek hangen bloemetjeskransen, haar ogen stralen. Flowerpower is niet het enige thema in de zaal. De bejaarden, gehuld in glitterpakjes en clownsoutfits, deinsen mee op de gouwe ouwe carnavalskrakers, in afwachting van de prins. Met zijn blauwe cape, grote scepter en muts met drie veren van de zilverfazant, is het duidelijk om wie het draait deze avond.

Menig jongen in Sittard wil prins carnaval worden, maar slechts weinigen valt deze eer ten deel. De vorst van de Raad van Elf - het carnavalsbestuur - kiest elk jaar een nieuwe prins. Student technische bedrijfskunde Paul Ruigt is actief in het verenigingsleven van Sittard, hij spreekt het Limburgse dialect, hij is niet getrouwd èn in de twintig. De ideale kandidaat, vond vorst Harry Vandebroeck.

Dat vinden ook de meisjes in Sittard. 'Er kwam een meisje met een tekening voor prins Paul aan de deur', vertelt moeder Hetty Ruigt vol trots. Vriendin Anne houdt haar prins, die ze vorig jaar met carnaval heeft ontmoet, goed in de gaten. Volgens Maurice Gorissen, lid van de Raad van Elf, staat de prins gelijk aan een popidool. 'Tijdens carnaval lijkt hij Robbie Williams wel, iedereen wil met hem op de foto.' Zelf is Gorissen nooit gevraagd voor de functie van prins carnaval. 'Dat doet pijn, ja.'

Met een tourbus gaat Paul samen met de Raad van Elf en een fanfare langs tien verschillende basisscholen. Op basisschool Leyenbroek voeren de leraren een toneelstukje op, maar de kinderen hebben aandacht voor wat anders. De indiaantjes, prinsesjes, beertjes en piraten wachten op de echte prins. Als deze met de Raad van Elf en een fanfare de zaal binnenkomt, zwaaien en klappen de kleuters. Met hun ellebogen op de rand van het podium kijken ze met grote ogen omhoog. 'Iedereen moet leren hoe carnaval gevierd hoort te worden, daarom komen we op bezoek. We nodigen iedereen uit voor de optocht', vertelt Paul.

Eigenlijk wilde de prins met afstuderen beginnen. 'Ik heb daarom niet meteen ja gezegd op de vraag of ik prins carnaval wilde worden', zegt Paul. Omdat hij deze unieke kans toch niet aan zich voorbij wilde laten gaan, heeft hij zijn studie tijdelijk op een laag pitje gezet. 'We hebben wel een traantje weggepinkt toen hij werd gevraagd', vertelt vader Jan Ruigt, die lid is van de Raad van Elf. Op straat wordt moeder Hetty aangesproken als de moeder van de prins. In de woonkamer hangt een poster van hun zoon waarop hij als prins wordt aangekondigd. Bloemen en knutselwerkjes van jonge fans staan op een bijzettafel.

Het zal wel wennen worden als carnaval woensdag voorbij is. 'Dat wordt even slikken, we hebben hier zo lang naartoe geleefd en dan is het voorbij', zegt vader Jan. 'Hopelijk kijken we terug op een succesvol carnaval, maar ik denk dat het sowieso wel huilen wordt.'

Nu al kijkt de familie, tijdens een korte pauze in het drukke schema van de prins, naar een dvd van hun zoon in actie. Een onbekende man had deze in elkaar gezet en kwam die bij de prins thuis afgeven. 'Heb je die prinses ook moeten zoenen?', lacht moeder Hetty terwijl ze de beelden vooruit spoelt. Vandaag en morgen zal prins Paul I nog moeten doorbikkelen, dan is zijn rol als idool van Sittard voorbij. 'Dat ik nu ziek ben, mag de pret niet drukken. Dit maak je maar één keer mee in je leven.'