Italië huilt van verdriet na uitvallen skiër Rocca

Ruim een halve minuut duurde zijn olympische droom en die van miljoenen Italianen. Giorgio Rocca ging zaterdag als de uitgesproken favoriet voor de gouden medaille van start op de slalom, maar de hoop van de natie struikelde tijdens de eerste run over zijn latten. De titel ging naar Benjamin Raich, de Oostenrijker die eerder al de beste was op de reuzenslalom.

Het gastland van de twintigste Olympische Winterspelen was al weken in de ban van het nakende goud van slalomspecialist Rocca. Elke Italiaanse krant, elke tv-programma: overal ging het de laatste tijd over de erfopvolger van de bij leven al legendarisch verklaarde Alberto Tomba, en zijn al meegetelde gouden medaille.

Met vijf wereldbekerzeges op rij dit seizoen, zijn grote kennis van de Giovanni Agnelli-thuispiste en zijn rustige uitstraling kon het gewoon niet misgaan. De succesperiode van Tomba La Bomba zou door de alpineskiër uit Livigno nieuw leven worden ingeblazen.

De Italianen, die de Winterspelen tot het laatste weekeinde niet of nauwelijks hadden bekeken, trokken zaterdagmorgen voor hun beoogde sportieve hoogtepunt met duizenden de bergen in op weg naar Sestrière. Ruim dertig seconden na de start van de eerste slalomrun konden ze de bussen alweer opzoeken voor hun terugreis.

Rocca, gestart met rugnummer één, kreeg zijn latten op het onderste deel van de piste niet onder controle. De ski's kruisten elkaar, waarna hij ten val kwam in de sneeuw. Toeschouwers sloegen vertwijfeld hun handen voor het gezicht, Italiaanse journalisten keken ontzet toe.

Nuchter was na afloop het commentaar van Rocca. 'Mijn eigen fout', zei hij na afloop. 'Ik wist dat de piste daar veranderde. De sneeuw was daar anders. Ik had teveel snelheid. Ik heb het beste gegeven, niemand kan me iets verwijten.'

Minder spraakzaam was Bode Miller, de Amerikaan die naar Turijn kwam met het idee op vijf disciplines een hoofdrol te spelen. De winnaar van twee zilveren medailles bij de Winterspelen in Salt Lake City (2002) zag ook zijn laatste kans op een medaille in rook opgaan, na achttien seconden, en vertrok zonder een woord te zeggen.