En weer bleef een relletje niet uit

Het nationale schaatsbelang had de hoogste prioriteit tijdens de Spelen. De Nederlandse rijders, coaches en sponsors benadrukten bij herhaling hoe hecht de onderlinge band was in het olympisch dorp. De verstrengelde belangen tussen de drie grote merkenploegen leek twee weken ondergeschikt aan het algemene doel: zoveel mogelijk medailles behalen. De lessen van Salt Lake City, waar van saamhorigheid in het Nederlandse kamp geen sprake was, werden ter harte genomen.

Maar op de slotdag van het succesvol en geruisloos verlopen toernooi was er toch een relletje. Topsportcoördinator Ab Krook kroop nog één keer in zijn vertrouwde rol van vredesstichter, nadat de coaches Ingrid Paul van Telfort en Gerard Kemkers van TVM elkaar zaterdag in de haren waren gevlogen. Reden was de reserverol van Gretha Smit op de vijf kilometer, de afstand waarop basisrijdsters Renate Groenewold en Carien Kleibeuker het lieten afweten. En toen begon het bakkeleien.

Volgens haar trainer Paul zou de pas herstelde Smit wél gestreden hebben voor een podiumplaats, wanneer bijvoorbeeld Groenewold haar plaats had afgestaan. Kemkers reageerde witheet en stond pal achter zijn pupil, die op de drie kilometer nog zilver had gewonnen. Krook nam de keffende coaches apart, waarna Paul zaterdagavond openlijk haar excuses aanbood. Ze had te emotioneel gereageerd, klonk het.

Paul moest aan het begin van de Spelen nog huilen, toen bleek dat Nederland op de vijf kilometer niet drie maar twee vrouwen mocht opstellen. Moniek Kleinsman was op de drie kilometer niet bij de beste zestien geëindigd. Met als gevolg dat de als derde geplaatste Smit op de vijf kilometer eerste reserve werd. Het was een hard gelag voor de zilveren medaillewinnares van Salt Lake, waar de bloemiste met de blozende wangen tot nationaal knuffeldier werd verkozen. De minder populaire want minder goedlachse Groenewold won ook zilver in 2002, maar kreeg toen niet de aandacht die ze verdiende.

In Turijn was sprake van een vergelijkbare situatie. De populistische pers bleef maar schrijven over het wonderkind Smit dat na bijna vier jaar blessureleed wel even een medaille zou gaan winnen, mits ze mocht meedoen uiteraard. Dat de voormalige marathonschaatsster sinds 2002 geen aansprekende resultaten heeft behaald op de langebaan, werd gemakshalve vergeten. Het persoonlijke drama van Smit - na lang revalideren toch niet mogen starten - werd een zinloze nationale discussie. Groenewold had groot gelijk dat ze haar plaats niet afstond aan een onzekere factor. Al zal ze er in sommige schaatskringen niet populairder door worden.

Jaap Bloembergen