Dopingpraat en euforie bij Italianen

Op de slotdag van de Olympische Spelen ging het bij het langlaufen over doping, omdat een Oostenrijker die samenwerkt met de geschorste coach Mayer brons won. Italië vierde de titel van Giorgio di Centa.

De Winterspelen werden in de sneeuw afgesloten met de 50 kilometer langlaufen. Een wetmatigheid bepaalt tegenwoordig dat er dus ook op de slotdag over doping werd gesproken. Het aantal positieve testen, startverboden en de jongste affaire rond het Oostenrijkse team impliceren dat de buitenwereld langlaufen bijna niet meer los kan zien van dopegebruik. Het is de tragiek van een sport die kan fascineren, vooral als, zoals gisteren, een wedstrijd na twee uur beulswerk wordt beslist in een sprint. De Italiaan Giorgio di Centa werd olympisch kampioen en zette zijn talrijk aanwezige landgenoten in vuur en vlam.

Di Centa is een mooie winnaar omdat hij de naam heeft geen sterke sprinter te zijn, maar vooral omdat hij de broer is van Manuela di Centa, in Italië een levende legende als langlaufster nadat zij in de jaren negentig twee gouden, twee zilveren en drie bronzen olympische medailles had gewonnen.

De broer trad eindelijk uit de schaduw van zijn beroemde zus, omdat hij een dag had waarop alles klopte en hij voor de verandering eens niet beantwoordde aan de beeldvorming van eeuwige verliezer. 'Ik weet niet wat me overkomt. Ik win vrijwel nooit. En dan plotseling olympisch kampioen. Hoe kan het', sprak Di Centa, die na de zege van Italië in de landenwedstrijd zijn tweede gouden medaille kreeg uitgereikt en wat olympische titels betreft op gelijke hoogte met zijn zus is gekomen.

En hoewel er na afloop uitgebreid over doping werd gesproken, had dat geen betrekking op Di Centa. Zijn naam is ook nooit genoemd in een dopingaffaire. Bovendien waren de aanwezige Italianen gisteren veel te druk met feestvieren om aan doping te denken. Eindelijk kon bij de Winterspelen een landgenoot uitbundig bejubeld worden. Er was al gejuicht over de twee gouden medailles van schaatser Enrico Fabris, maar niet zo intens als gisteren naar aanleiding van het goud van de 33-jarige langlaufer. Daarvoor is schaatsen een te kleine sport in Italië.

Eigenlijk had zaterdag een nationale feestdag moeten worden, omdat toen de slalom van het alpineskiën op het programma stond. Geen Italiaan die er aan twijfelde dat Giorgio Rocca goud zou winnen. De opvolger van Alberto Tomba moest alleen nog even de poortjes voorbij en dan was het gepiept; die sfeer hing er vooraf. Maar Rocca viel in de eerste run en liet een golf van ontzetting door zijn land gaan. Maar gelukkig voor de Italiaanse sportliefhebbers droogde een dag later een andere Giorgio alle tranen van het leed over slalomskiër Rocca.

Het onderwerp doping kwam uitgebreid aan de orde toen Mikhail Botwinov, nummer drie van de wedstrijd, op de persconferentie verscheen. Maar in zijn geval was daar geen ontkomen aan, want Botwinov is een tot Oostenrijker genaturaliseerde Rus die bovendien nauw samenwerkt met Walter Mayer, de door het IOC geschorste coach, wiens aanwezigheid bij de Winterspelen een week eerder de aanleiding was voor huiszoekingen van de Italiaanse politie bij Oostenrijkse langlaufers en biatleten.

Over zijn prestatie kreeg de 38-jarige sporter geen vragen gesteld. Des te meer over het Oostenrijkse schandaal en de affaire rond Mayer. Onder andere werd gevraagd of Botwinov tot de tien sporters behoorde die naar aanleiding van de inval een urinetest moesten ondergaan. Dat was niet het geval. Botwinov vertelde dat hij ziek naar de Spelen was gekomen en op het onderdeel 15 kilometer dusdanig slecht had gepresteerd dat hij had besloten tussentijds naar huis te gaan om te herstellen. Hij liet de landenwedstrijd aan zich voorbij gaan en keerde kort voor het weekeinde terug naar Italië. Een dag voor de politie-inval was Botwinov al uit Pragelato vertrokken.

Of Botwinov zijn bronzen medaille als een revanche ziet voor de schandalen van 'Salt Lake City' en 'Turijn' rond de Oostenrijkse ploeg? Niet dus. 'Ik heb geen slecht geweten en hoef me nergens voor te verantwoorden', zei de Oostenrijker, die vier jaar geleden bij de Spelen in Salt Lake City zilver won op de 30 kilometer vrije stijl en zijdelings betrokken was bij de bloeddopingaffaire rond coach Mayer. Er werden destijds infuusapparaten in het hotel van de Oostenrijkers gevonden, als gevolg waarvan Mayer door het IOC werd weggestuurd en Botwinovs collega-langlaufers Marc Mayer en Achim Walcher werden gediskwalificeerd.

Overigens vertelde Botwinov dat hij nog steeds nauwe banden onderhoudt met Mayer. Die uitspraak was voor de perschef van de Oostenrijkse ploeg aanleiding nog tijdens de persconferentie naar de microfoon te lopen om te duiden dat Mayer weliswaar door het IOC is geschorst, maar niet door de internationale skifederatie en hij, met uitzondering van de Spelen, bij alle wedstrijden bevoegd is zijn werk te doen. Waarna Botwinov zei dat Mayer alleen een goede vriend van hem is en hij zelf zijn trainingsprogramma's samenstelt. 'Ik ben een ervaren sporter, die geen coach meer nodig heeft.'

Botwinov zei nog wel dat de politie-inval voor spanningen binnen de Oostenrijkse had gezorgd. 'Er hing een onaangename sfeer, omdat de sporters en de coach zeer gestresst waren. Maar ik verwacht dat als gevolg van mijn medaille de lucht zal opklaren.' Om daar pathetisch aan toe te voegen: 'Eindelijk goed nieuws voor Oostenrijk.'