'Acteren voelde eerst ontzettend nep'

Sopraan Cora Burggraaf (28) geeft woensdag een recital in de serie 'Jonge Nederlanders'. Dit najaar debuteert ze bij De Nederlandse Opera in Mozarts 'Don Giovanni'.

Ze woont pas een maand weer in Amsterdam. In een oud appartement dat overal een beetje kraakt. 'Het is wennen', vertelt sopraan Cora Burggraaf. 'Bij de bakker groeten ze me. Op straat kom ik bekenden tegen. Terwijl ik ruim vijf jaar in Londen heb gewoond en gestudeerd. Maar het geeft ook rust in mijn kop. Leven in Nederland is gewoner, minder solitair.'

In 2004 won Cora Burggraaf met haar lyrische, kernachtig-stralende sopraan verschillende prijzen op het Internationaal Vocalisten Concours (IVC) in Den Bosch. Voordien was haar naam hier weinig bekend. Logisch: ze verruilde het Koninklijk Conservatorium na haar eindexamen in 2000 voor Londen, waar ze verder studeerde aan het Royal College of Music en de National Opera Studio. 'De docente, Lillian Watson, gaf uiteindelijk de doorslag bij mijn keuze. Op het conservatorium in Den Haag heb ik een paar jaar heel beschermd mijn artistiek en muzikaal talent kunnen ontwikkelen. Maar het operavak draait net zo goed om dingen die je niet in een studeerkamer kunt leren. Hoe speel je met iemand samen op de bühne? Hoe ga je om met een vervelende dirigent, met een akelig kostuum? Ik was op zoek naar iemand die me daarin kon coachen; iemand met veel podiumervaring. En dat gekoppeld aan de extreem rijke operatraditie in Londen.'

De operaklas van het Royal College of Music biedt een representatieve weergave van de praktijk. Voor rollen in de studioproducties moeten de studenten elkaar beconcurreren. Er wordt gewerkt met internationale topdirigenten als Sir Colin Davis, onder wie Burggraaf voor het eerst de rol van Zerlina in Mozarts Don Giovanni zong - de rol waarin ze komend seizoen bij de Nederlandse Opera debuteert. 'Werken met een kopstuk als Davis was doodeng, omdat ik zo onervaren was. In scènes met een tegenspeler, leek het me logisch elkaar aan te kijken. 'Kunt u ook naar míj kijken!', riep Davis. Toen heb ik geleerd hoe je tijdens duetten moet gluren - met je gezicht naar je tegenspeler, maar met je ogen op de dirigent.'

In Londen zong Burggraaf veel Mozart - 'goed voor jonge stemmen.' En ze ontdekte er de lol van acteren. 'Dat durfde ik Den Haag niet. Acteren doe je op basis van elementen die echt in jezelf aanwezig zijn. Die gevoelens uit te vergroten voelde in eerste instantie ontzettend nep, terwijl je natuurlijk juist 'echt' wilt zijn op het podium. Kostuums en decors hielpen me uiteindelijk om het als een kunst te gaan zien, en er ook echt lol aan te beleven. Maar ik heb er nog lang moeite mee gehad mijn gedrag voor en achter de schermen te scheiden. Een lellebel op het podium, is niet echt een lellebel.'

Burggraaf is inmiddels gecontracteerd door impresariaat IMG. 'Een luxe', vindt ze. 'Dat ik als freelancer in de operawereld nu al zo goed aan de bak kom, is eerder uitzondering dan regel - ook al heb ik er bewust aan gewerkt. Het liefst zou ik drie operaproducties per jaar doen naast concerten en liedrecitals. In Groot-Brittannië is het concert- en liedrepertoire het domein van de grote namen. Hier zie je daarin juist jonge zangers.'

De serie 'Jonge Nederlanders' van het Concertgebouw is daarvan het schoolvoorbeeld. Burggraaf zingt daarin woensdag een programma met onbekende liederen van Orthel naast de Sieben frühe Lieder van Berg en werk van Haydn, Caplet en Weill. 'Weill is mijn stokpaardje. Zijn liederen zijn bij uitstek geschikt om heel direct met het publiek te communiceren. Ik heb een geschoolde stem; ik ga niet opeens net doen alsof ik een jazzzangeres ben. Maar je moet niet bang zijn vrij om te gaan met tempo en toonhoogte, en af en toe te schreeuwen in het Sprechgesang. Ik heb Weill niet voor niets als laatste op het programma gezet.'

In Londen zong Burggraaf vorig jaar met groot succes een hoofdrol in Tippetts Midsummer Marriage bij het Royal Opera House Covent Garden. The Observer tipte haar als 'meest veelbelovende nieuwkomer'. Dat ze nu toch terug is in Nederland, was ook niet gepland - tot ze kennismaakte met Alban Wesly, lid van het Calefax Rietkwintet. 'Tsja, de liefde. Toen ben ik toch maar teruggekomen.'

Voor lessen komt ze nu ook weer regelmatig in het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, waar Sasja Hunnego haar coacht bij het al dan niet aannemen van rollen en het instuderen daarvan. 'Maar ook technisch is het goed de vinger aan de pols te houden. Ik ben geen zanger die ophoudt met lessen. Nooit. Het kan altijd beter.'

Recital Cora Burggraaf/Phyllis Ferwerda (piano): 1/3 Concertgebouw (Kleine Zaal), Amsterdam. Inl.: (020) 6718345. W.A. Mozart: Don Giovanni door de Ned. Opera: 18/11 t/m 8/1/2007. Inl.www.dno.nl of (020) 6255455