Vechtsport

Intrigerende bezigheid, dat sumoworstelen. Het is dé nationale sport van Japan en via tv-zender Eurosport hebben we er al uitgebreid kennis mee kunnen maken. De opvallend simpele spelregels: het strijdperk heeft een omtrek van ruim zeven bij zeven met daarin een ring van vier en een halve meter doorsnede. Raakt het lichaam de mat - de voetzolen uitgezonderd - of werpt, duwt of tilt de tegenstander u buiten de ring, dan is het verliezen geblazen. Een hevig met zijn armen zwaaiende en kreten uitstotende scheids binnen de ring, vier op klapstoeltjes gezeten er rond omheen.Komen die er nog niet uit, dan beslist de almachtige hoofdscheidsrechter. De meeste gevechten duren maar enkele seconden, het blijft dus opletten voor zowel strijder als toeschouwer. Ook deze vechtsport heeft zijn typische aanvangs- en slotrituelen, waarvan er een aan een hevig fladderend vogeltje doet denken. Men toont daarmee zijn respect voor de tegenstander, tracht hem of haar te imponeren en probeert er tevens hulp van de goden mee af te troggelen. Met de bijna naaktheid laat men de tegenstander geloven dat er geen slag- of steekwapens worden verborgen. De linnen gordel of mawashi wordt met hulp van anderen om het lichaam gewikkeld en dient ter bescherming van de edele delen én als handvat voor de tegenstander. Mannen en vrouwen beoefenen wereldwijd deze vechtsport in de vederlichte -50 tot de imponerende +115 kilo klassen.

Foto en tekstFreddy Rikken

Dit is de laatste afleving van een serie over vechtsporten