Prijs voor de slechtste literaire ex-redacteur

Dit jaar wordt de Gouden Doerian, de prijs voor het slechtste literaire boek, wel uitgereikt, hoorde Joost Zwagerman. Maar door wie?

Hee, daar hebben we de Gouden Doerian weer.Vorig jaar werd deze prijs voor het slechtste literaire boek niet uitgereikt, wegens het vroegtijdig aftreden van twee juryleden. Een nieuwe jury is voornemens dit jaar die prijs wél uit te reiken.

Initiatiefnemer van deprijs isde schrijver, dichter en ex-redacteur Adriaan Jaeggi.Vorig jaarzettedeze Jaeggi met wat andere juryleden romans van onder anderen Willem Jan Otten, Désanne van Brederode en Ilja Leonard Pfeijffer op een longlist van boeken die in aanmerking kwamen voorpredikaat'het slechtste boek van het jaar'. Hun boeken dienden ter illustratie van het armzalig beleid van sommige literaire uitgeverijen.Ottens roman werd nog geen twee maanden later bekroond met de Libris Prijs.

Nu heb ik toevallig die romans van Otten, Van Brederode en Pfeijffergelezen.En wie vervolgens de moeite neemt eens te bekijken wat Adriaan Jaeggi zélf zoal maakt,komt erachter datdeze drie schrijvers toch echt een paar maatjes te groot voor hem zijn.Dat is niet erg, verschil moet er zijn -maar Jaeggiroept zelf zo'n vergelijkend warenonderzoek over zich af.Het is nogal potsierlijk:iemand van ietsje onder de middenmoot stelt wanbeleid en uitgeefcrisis aan de orde met als Kop van Jut de vermeendondermaatse boeken van collega-schrijversaan wie de brave middenmoternog niet in zijn finest hour kan tippen.

Hoe reageert Adriaan Jaeggieigenlijk zelf als anderen zijn werk iets minder goed vinden dan dat hij het zelf vindt? Zijn weblog geeft uitsluitsel. Daar staan soms raadselachtige aankondigingen op. Deze, bijvoorbeeld, die vrijwel wekelijks terugkeert: 'Goedemorgen, teleurgestelde lezers van Volkskrant Magazine.'Deze begroeting vormt de opmaat voor een aantal anekdotes over huiselijke besognes als overspel en mannenvriendschap.Jaeggi legt niet uit wat die anekdotesmet de veronderstelde teleurstelling van lezers van VolkskrantMagazine te maken hebben.Na heel lang doorklikken naar oude notities op het weblog komen we er achter. Bijna twee jaar geleden werd Jaeggi, die toen een column hadin VolkskrantMagazine,bedankt voor zijn diensten.Op zijn weblog klaagt hij erover dat hij is weggestuurd.Hij plaatst op dat log zelfs een brief van een lezer die wil dat hij terugkomt en geeft zelf als commentaar: 'Ze (redactie Volkskrant Magazine, JZ) slikken daarliever een kwal door dan dat ze hun ongelijk bekennen.'

Nee, het is niet fijn wanneer je schrijfsels de deur worden gewezen.Dan mag je heus wel even mokken. Maar wieer nameer dan anderhalf jaar nog over doorpiept en zijn eigen verbittering projecteert op de kennelijke teleurstelling van lezers die intussen al lang alweer duizend andere columns hebben verteerd, heeft niet goed onder de knie hoe je tegenslagjes moet verwerken.Dat is sneu.Onbedoeld grappigis dan dat Jaeggials jurylid van de Doerianprijs hele stoere praat uitslaat over schrijvers die naar zijn idee veel te lange tenen hebben.Zelf is hij, zo blijkt uit het gepiep op zijn weblog,meer van het type datpruilend zijn lange tenen inzwachtelt.

Elders op het internet,op www.goudendoerian.nl ,meldt Jaeggi in zijn cv:'Adriaan Jaeggi is schrijver, dichter, columnist en was redacteur bij Thomas Rap en de Bezige Bij.'Die laatste uitgeversnaam maakt indruk. Ben je redacteur geweest bij zo'n prestigieuze uitgeverij, dan kan het niet anders of je hebt iets in je mars.Navraag bij de Bezige Bij leert datJaegginooit één boekvoor die uitgeverij heeft geredigeerd.In plaats daarvan was hij in dienst bijThomas Rap, uitgever van sport-, cabaret- en andere ontspanningsboeken.Dat is toch een iets andere divisie.De Bezige Bij heeft Thomas Rap als imprint opgekocht om ook in het niet-literaire segment een plaats te bemachtigen. Tja.Als je ooit bij Jamin snoep hebt verkocht en de zaak wordt een onderdeel van de Bijenkorf, dan zul je als oud-werknemer misschien met stalen gezicht blijven volhouden dat je vroeger bij de Bijenkorf hebt gewerkt.

Voor iemand die prat gaat op een ex-redacteurschapis het opmerkelijkhoe Jaeggi stilistischhompelt en trekkebeent.Zo schreef hij onlangs in Het Parool: 'Zou een Nederlander schrijven over een drummer van een heavy metalband met migraine?'Deze stelfout is er één uit de categorie 'hier staateen vrouw in een winkel met menstruatieproblemen'. Op zijn weblog trof ik verder aan: 'De vrouw waarmee je vreemdgaat.' De ex-redacteur weet kennelijk niet dat het moet zijn: 'de vrouw met wie'. Als de schrijver Jaeggi aan het scheppen slaat, stuurt hij de ex-redacteur in hem zo te zienuit wandelen.

Goed spellen lukt hem ook niet altijd. In een stukje op Jaeggi's weblog stond : 'Je hebt in paniek belooft (...)'Je telt als schrijver je zegeningen dat ex-redacteur Jaeggi je pad nooit heeft gekruist.

Een ander zou besluiten eens hard aan het werk te gaan om verdere blunders te voorkomen.Maar Jaeggi doet het anders.Slingerendin een gebutste en gedeukte Ladatrekt de brokkenpilooterop uit,parmantig en met opgetrokken neus anderen op hun belabberde rijvaardigheidwijzend. Wie het minder vrolijk wil opvatten, ziet in Jaeggi'soprichting vande Gouden Doerian het typische gedrag van de rancunelijder:niet jezelf omhoog trekken uit het moeras, maaranderen omlaag halen in de hoop dat ze in het moeras belanden waar jij jezelf niet in vindt thuishoren.Het wordt er allemaal nog vervelender op alsJaeggide Gouden Doerian aan de man brengt door in zalvende bewoordingen te wijzen op het motief achter de prijs:het aan de kaak stellen van het bedroevend geschreven en geredigeerde niveau van sommige boeken. Alles goed en wel, maar waarom vertelt niemand hem dat hij er verstandig aan doet zichzelf eens aan de kaak te stellen?

Goedemorgen, teleurgestelde lezers van Volkskrant Magazine.

Welterusten, capabeleintitiatiefnemer van de Gouden Doerian.