Bram Vermeulen

Zijn idioom is dwars door alles heen herkenbaar, en toch is Bram Vermeulen zelf op de dubbel-cd Hommage aan Bram niet te horen. Uit zijn onvervreemdbare oeuvre worden hier 34 liedjes gezongen door anderen. De opnamen werden vorig najaar gemaakt in Carré, waar zestien zangers en vijf muzikanten eer bewezen aan de zingende muzikant die een jaar eerder plotseling overleed. Zo'n initiatief kan argwaan wekken; artiesten die een hommage brengen, hebben immers vaak de neiging vooral voor eigen eer en glorie op te treden. Maar daarvan lijkt hier geen sprake. Zo te horen heeft iedereen zich dienstbaar gemaakt aan het grotere doel van de avond.

Sommigen, zoals Maarten van Roozendaal en Paul de Munnik, blijven dichter bij de oorspronkelijke klank dan anderen. Anderzijds is niet iedereen erin geslaagd zich los te maken uit de schaduw van het origineel. Verrassend zijn vooral de versies van artiesten die nooit eerder met Vermeulen werden geassocieerd, onder wie Lenny Kuhr, Gé Reinders, Pierre van Duyl en het duo Kommil Foo. Extra veelzeggend is het toegewijde optreden van dochter Katarina Vermeulen, in wier ontspannen dictie veel van haar vader doorklinkt. En ook zij heeft veel te danken aan de begeleiding van pianist Jan Houtekiet en zijn muzikanten. Tot en met het door iedereen meegezongen - en daarom des te ontroerender - slotlied.

Henk van Gelder

Hommage aan Bram. VARA VCD 6301097