Babylonische verwarring

Medaillewinnaars bij de Olympische Spelen zijn na afloop verplicht op de internationale persconferentie te komen. Afgaande op de journalistieke relevantie zijn dat doorgaans nutteloze bijeenkomsten, hoewel ik van de schaatscollega begrijp, dat het in de Oval Lingotto wel meevalt. Van hem hoor ik interessante verhalen over ruziënde Amerikanen, huilende Chinezen of Bob de Jong, die de spot drijft met zijn nietszeggendheid. De persconferenties die ik heb bijgewoond waren zelden boeiend, met uitzondering van de Noorse skiër Kjetil Andre Aamodt, die na zijn gouden medaille op de Super-G onbewust een mini-cabaretvoorstelling ten beste gaf. Maar bij het kunstrijden, met een Japanse winnares, schiet een persconferentie al snel zijn doel voorbij en ontaardt het in een Babylonische spraakverwarring. Shizuka Arakawa sprak geen Engels, hoewel ze vijf jaar in de Verenigde Staten heeft gewoond. En dus moesten de teksten vertaald worden. Hoewel de betrouwbaarheid niet te controleren viel, was het wel opvallend dat de tolk vrij lange teksten van de olympische kampioene tot een paar woorden reduceerde. Probeer daar als verslaggever maar eens chocolade van te maken. Of wat te denken van de persconferentie na afloop van het schansspringen. Daar was een tolk ingehuurd, die haar eigen uitleg gaf aan het onverstaanbare Duits van de Oostenrijkse winnaar Thomas Morgenstern. Je kon er niks mee, maar leuk was het wel.

Henk Stouwdam