Is EU-terrorismebeleid zo tegenstrijdig?

Met veel belangstelling heb ik in NRC Handelsblad van 18 februari het artikel `Nieuw Palestijns parlement stuit meteen op geldkwestie` van Oscar Garschagen gelezen. Mijn aandacht ging met name uit naar het slot van zijn artikel, waarin hij uitlegt dat ”het Amerikaans, Israëlisch, Duits standpunt dat de Palestijnse Autoriteit met Hamas een terroristische entiteit is, door andere EU-Landen niet wordt gedeeld”. Waarna Garschagen ook nog uitlegt dat de vermoedelijke uitkomst van deze discussie zal zijn dat de EU tijdelijk doorgaat met de financiering en Hamas een kans geeft zichzelf te hervormen. Hamas staat op de Europese lijst van terroristische organisaties, maar dat vormt geen onoverkomelijk politiek beletsel.”

Als Garschagen inderdaad een beeld schetst van het verwachte EU-beleid tegenover een regering waarin Hamas de dienst uitmaakt en de EU blijft de Palestijnse Autoriteit financieren alsof er niets is gebeurd, dan roept dit enkele interessante vragen op over de samenhang van het Europese beleid. Hoe kan de EU bijvoorbeeld uitleggen dat ze Hamas als een terroristische organisatie heeft bestempeld? Volgens de EU-`terreurlijst` zullen ”direct noch indirect fondsen, geldelijke middelen en economische bronnen ter beschikking worden gesteld van personen en organisaties die zich bezighouden met de uitvoering, poging tot uitvoering, aanzet tot of vergemakkelijking van terreuracties”.

Moeten we deze lijst dan niet serieus nemen? Of is het EU-beleid inzake het terrorisme zo tegenstrijdig dat het met de ene hand de terreurorganisaties voedt die het met de andere hand boycot? Is er een verschil tussen het EU-beleid in woord en het beleid in de praktijk?

Of is het misschien zo dat de EU nog geen duidelijke definitie van terrorisme heeft en nog meer tijd nodig heeft om de juiste bewoordingen te vinden? En hoe moeten we de conclusie van Garschagen zien in het licht van de uitspraken die onlangs zijn gedaan door de EU-chef voor het buitenlands beleid Javier Solana, die zei dat het heel moeilijk zou worden om de Palestijnen financieel te blijven steunen tenzij Hamas het geweld afzwoer en Israël erkende?

Al deze vragen zullen snel moeten worden beantwoord.

Hopelijk zal het EU-beleid aansluiten bij dat van het internationale Kwartet, ofwel bij de eis dat Hamas Israël erkent, het geweld en de terreur afzweert en alle bestaande overeenkomsten met Israël aanvaardt. Tijdens de eerste zitting van het nieuwe Palestijnse parlement jongstleden zaterdag is Hamas niet op deze verlangens ingegaan.