Good Night, and Good Luck

Ed Murrow is een visionair, die halverwege de jaren '50 al goed begrepen had waar het met dat nieuwe medium televisie naartoe zou gaan. In een speech in 1958, hekelde de beroemde tv-presentator de kijkers als „rijk, vet, en zelfvoldaan” en met „een aangeboren allergie voor onplezierige of verwarrende informatie.” Met die speech opent en sluit Good Night, and Good Luck., de tweede film van George Clooney. De regisseur/acteur hanteert ogenschijnlijk de methode-Murrow: „just use the facts.” Dat deed de presentator ook toen hij, op het hoogtepunt van de communistenjacht, de rabiate senator Joe McCarthy op tv aanpakte. Clooney baseerde de teksten in zijn script op transcripties van Murrows eigen teksten, gebruikt veel archiefmateriaal en huurde voor opponent McCarthy geen acteur in, maar liet de communistenhater zichzelf spelen, dat wil zeggen, hij toont archiefmateriaal van de senator die op Murrows aanval reageert. Dit alles geeft de film, ook door het gebruik van contrastrijk zwart-wit, een authentieke atmosfeer. Het is niet moeilijk om te parallellen tussen de jaren '50 van Good Night, and Good Luck. en het hedendaagse Amerika te vinden.

Met: David Strathairn, George Clooney, Robert Downey jr., Patricia Clarkson. In: 9 bioscopen.