De Heer heeft het beste voor met Cindy Klassen

De Canadese schaatsvrouwen Cindy Klassen (26) en Kristina Groves (29) wonnen gisteren respectievelijk olympisch goud en zilver op de 1.500 meter.

De Canadese Kristina Groves (zilver) feliciteert Ireen Wüst (brons), terwijl winnares Cindy Klassen van de 1.500 meter toekijkt. Foto Reuters Canada's silver medalist Kristina Groves (L), Canada's gold medallist Cindy Klassen (C) and bronze medallist Ireen Wust of the Netherlands celebrate during the flower ceremony for the women's speed skating 1500 metres race at the Torino 2006 Winter Olympic Games at Oval Lingotto in Turin, Italy February 22, 2006. REUTERS/Grigory Dukor REUTERS

De Canadese schaatsster is kleindochter van vier in Duitsland geboren grootouders, maar Cindy Klassen toonde gisteren op de 1.500 meter geen enkel mededogen met de Duitse favoriete Anni Friesinger. Ze versloeg haar rivale met een halve baanlengte verschil op de schaatsmijl en was ook veel sneller dan Kristina Groves, die het Canadese schaatssucces compleet maakte met een zilveren medaille.

Beide vrouwen én vriendinnen uit respectievelijk Ottawa en Winnipeg reden na afloop een ereronde met de rood-witte vlag van hun vaderland. Groves moest huilen van geluk en kon het succes niet bevatten. Nooit eerder stond de voormalige shorttrackster als individuele rijdster op het erepodium bij de Spelen. Ze had er alleen van kunnen dromen, vertelde ze later.

Net als Klassen won Groves vorige week zilver op de ploegenachtervolging, waar Friesinger bijna in haar eentje het Canadese duo van goud afhield. Klassen kon er wel om lachen, want ze lacht bijna altijd. De winnares van het goud won eerder brons op de drie kilometer en zilver op de 1.000 meter. Nog nooit won een Canadese sporter vier medailles bij dezelfde Winterspelen. Zaterdag kan ze op de vijf kilometer historie schrijven, door als eerste vrouw vijf olympische medailles te winnen.

Klassen staat niet stil bij deze statistieken en beleeft de Spelen als een vrolijk kind dat blij is dat ze elke dag buiten mag spelen. In de overdekte schaatshal in Turijn maakt ze haar status waar: ze is houdster van twee wereldrecords en leidster van de wereldranglijst. In 2003 won ze de wereldtitel allround en werd ze tweede bij de WK sprint. Kortom: ze is net als Friesinger een veelzijdige schaatsster die alleen op de 500 meter niet met de besten mee kan.

En áls ze een keer verliest, zoals op de 3.000 meter toen ze als favoriete te snel startte en aan het eind bijna stil stond, kan ze terugvallen op God. Klassen is lid van een strenge geloofsgemeenschap en beseft dat de Heer altijd het goede met haar voor heeft. Drie jaar geleden raakte ze ernstig gewond in de Olympic Oval in haar woonplaats Calgary. 'Dat ongeluk heeft mij gesterkt', vertelde ze gisteren. 'Ik heb tijdens mijn revalidatie mijn familie, die zo ver weg woont, beter leren kennen. En ik besef eens temeer dat je elke dag moet plukken.'

Tijdens de bewuste training sneed een Chinese rijdster haar schaatsen door de rechterarm van Klassen. Aderen, zenuwen en spieren werden ernstig beschadigd. 'Ga ik dood', vroeg ze hevig bloedend aan de arts. Ze moest maandenlang revalideren. 'Ik ben toen nog dichter bij God gekomen.'

Klassen is niet afkomstig uit het shorttrack of het skeeleren, zoals de meeste hardrijders uit Noord-Amerika. Ze was in haar jeugd een verdienstelijk ijshockeyster en mocht even hopen op deelname aan de Spelen van Nagano in 1998. Ze viel in de laatste voorselectie af en begon in hetzelfde jaar 1997 met schaatsen zonder stick. Ze werd aanvankelijk voorbijgereden door kleine kinderen, maar toonde zich een snelle leerling. In haar tweede seizoen werd ze negende bij de WK junioren. In 2002 volgde een eerste hoogtepunt met een zilveren medaille op de drie kilometer bij de Spelen van Salt Lake City.

In Turijn kan Klassen uitgroeien tot de 'vorstin van het schaatstoernooi', zoals het Canadese programmaboekje clichématig vermeldt. Ze zei gisteren veel aan het ijshockeyen te danken te hebben. 'Ik had een heel strenge coach, die mijn mentaliteit heeft gevormd. Schaatsen vond ik in het begin trouwens maar een rare sport. Ik was niet gewend zijwaarts af te zetten', sprak krachtpatser Klassen voordat ze naar de dopingcontrole moest.

Net als de meeste Canadezen heeft ze haar zinnen gezet op de Spelen van Vancouver in 2010. Schaatsen voor een groot eigen publiek is een ongebruikelijke luxe voor Klassen en de haren. In Calgary, de enige overdekte 400 meterbaan van Canada, zitten meestal een paar honderd toeschouwers. 'Daarom ben ik zo blij met de steun van al die Nederlanders hier', verwoordde ze de algemene schaatsopinie in Turijn. 'Zij schreeuwen mij naar voren, ook al win ik van een Nederlandse. Ongelooflijk mooi.'