Geen jazz, maar luisterliedjes bij Katie Melua

Concert: Katie Melua. Gehoord: 21/2, Heineken Music Hall, Amsterdam. Herh.: 22/2, aldaar.

De friszoet Georgische zangeres Katie Melua (21) wordt door alle generaties omarmd. Met haar zijdezacht zwevende uithalen heeft de donkerharige Georgische het hart gestolen van een door de platenindustrie moeilijk te vangen doelgroep: de muziekliefhebber vanaf vijfentwintig jaar met nauwelijks interesse voor hitlijsten.

De soberheid in de muziek van de in Belfast en Londen opgegroeide Melua wordt regelmatig aangezien voor jazz. Gisteravond bleek tijdens een concert in een razendsnel uitverkochte Amsterdamse Heineken Music Hall eens en te meer dat haar muziek daar niets mee van doen heeft. Met haar makkelijk in het gehoor liggende, wat risicoloze luisterliedjes met folk- en bluesinvloeden past Melua net als collega Norah Jones keurig in het m.o.r. ('middle of the road') muzieksegment voor een groot publiek.

Met vijf musici, twee videoschermen en een grote achterwand met projecties bracht Melua nummers van haar debuut-cd Call of the Search en de opvolger Piece by Piece. De draak van een single Nine Million Bicycles kwam gelukkig al vroeg; Melua's grootste hit is het ook minst interessante nummer in haar repertoire. Hier tegenover stond een verrassende selectie covers, waaronder Lucy in the Sky with Diamonds van The Beatles en Spaceman van Babylon Zoo.

Eerder deze week stelde Melua concerten uit vanwege een keelinfectie. Gisteravond had ze weinig last. Haar stem klonk helder en haar bereik was hoog en flexibel. Soms ruiste ze als de wind om een boomtak, dan weer had ze een laag, smachtend geluid.

Opvallend was de voor Melua's doen energieke podiumpresentatie. Naast bloedserieuze voordrachten op een kruk over thema's als liefde en dood, dartelde ze speels over het podium. Wat onwennig, leek ze toch vastbesloten om dit optreden van formaat vuur in te blazen. Of misschien kwam de ommezwaai gewoon door de aanwezigheid van de vele televisie-camera's.