Emigranten zijn de trots van India

In India is de verontwaardiging groot over de wijze waarop het staalbedrijf Mittal in Europa wordt bejegend sinds zijn bod op Arcelor. De Franse president Chirac moest op bezoek in New Delhi zelfs verantwoording afleggen.

President Chirac kwam maandag in India aan voor handelsgesprekken. Maar hij moest vooral vragen beantwoorden over de vijandige houding jegens het 'Indiase' Mittal. Foto AP French President Jacques Chirac reviews an honor guard during a welcoming ceremony at the Presidential Palace in New Delhi, India, Monday Feb. 20, 2006. India and France signed an agreement Monday on future civilian nuclear cooperation, Indian Prime Minister Manmohan Singh said. (AP Photo/Remy de la Mauviniere, Pool) Associated Press

De Franse president Chirac ontkwam er niet aan tijdens zijn tweedaagse bezoek aan India. Hij moest toch even uitleggen aan premier Singh waarom in Europa zo vijandig is gereageerd op het bod van Mittal Steel op het Frans-Luxemburgse Arcelor. Singh stelde de vraag, het hele land wilde het antwoord weten.

Sinds het vijandige overnamebod van Mittal Steel op Arcelor is oprichter Lakshmi Mittal niet meer uit het zicht van de Indiase media geweest. Uitspraken van de Franse topman van Arcelor dat Mittal Steel een bedrijf is dat gerund wordt door Indiërs en andere waarden zou kennen dan Arcelor, zijn in India in het verkeerde keelgat geschoten. En dat Thierry Breton, de Franse minister van Financiën, aanvankelijk had gezegd zich 'zeer grote zorgen' te maken over de overnamepoging, viel ook niet goed in New Delhi.

Op de nieuwe televisiezender CNN-IBN was het afgelopen week nog breaking news dat Mittal gekwetst was door de affaire en de racistisch getinte uitspraken. Andere zenders lieten topmannen van Indiase concerns aan het woord. Lof en bewondering hadden ze voor Mittal, onbegrip voor de Europese reactie.

In Europa is misschien emotioneel gereageerd op de overval van Mittal op Arcelor, maar India kan er ook wat van. Mittal Steel, een Nederlandse vennootschap, is niet eens een Indiaas bedrijf. De oprichter heeft weliswaar een Indiaas paspoort, maar ziet Londen als zijn woonplaats. Sterker nog: Mittal Steel heeft, ondanks de aangekondigde bouw van een fabriek, niet eens activiteiten in India.

Waarom dan die opwinding? Waarom heeft de Indiase minister van Handel, Kamal Nath, zelfs een boze brief over de zaak gestuurd naar Peter Mandeslon, de Europees Commissaris voor Handel?

Succesrijke Indiërs in verre buitenlanden, ze zijn misschien ver weg maar ze blijven altijd Indiërs. En wie succes heeft, verdient respect, ontzag en bewondering. Elke zichzelf respecterende Indiase bank heeft wel een apart loket voor deze Non-Residential Indians (NRI's) - miljardair Mittal is de rijkste NRI. Zij hoeven niet te wachten in ellenlange rijen, maar worden behandeld met voorrang en alle egards.

Jaarlijks is er een tweedaagse conferentie van Global Organization of People of Indian Origin (GOPIO), waar de banden met het moederland weer worden aangehaald en in de wandelgangen zaken worden gedaan. Op dit onderonsje voor NRI's laat de crème de la crème van het bedrijfsleven en de politiek in India zich ook zien. Iedereen wil handen schudden met zij die geslaagd zijn in het buitenland, het Westen. De Indiase overheid heeft zelfs een apart ministerie voor 'Overseas Indian Affairs', speciaal voor de NRI's. En elke grote Indiase stad kent ten minste één vereniging van ouders van NRI's.

Vandaar dat veel mensen hier op de bres zijn gesprongen voor Lakshmi Mittal, een Indiër die vanuit het niets een wereldbedrijf heeft opgebouwd. Tijdens zijn bezoek was Chirac dan ook bezig een uitslaande brand te blussen, terwijl hij voor andere zaken kwam. Frankrijk wil, zoals vele andere landen, de economische banden met het opkomende India verstevigen. Tegelijkertijd wil Frankrijk ook graag defensiemateriaal slijten aan grootbesteder India. Mijlpaal van het bezoek was de ondertekening van een nucleaire overeenkomst tussen beide landen.

Tussen de bedrijven door probeerde de Franse president vooral de Europese identiteit van Mittal Steel ('Het is een Nederlands bedrijf [...] het heeft niets te maken met Frankrijk en India') te benadrukken. Tegen weekblad India Today zei Chirac ook: 'De meerderheidsaandeelhouder is Indiër, maar hij had welk staatsburgerschap dan ook kunnen bezitten. Zo kijken wij tegen het probleem aan.'

Eergisteren liet Chirac voor de zekerheid ook nog weten dat Frankrijk in principe geen bezwaar had als een niet-Europeaan (Lakshmi Mittal) een Europees bedrijf wilde inlijven.