Sluiter volgende slachtoffer in rampspoed Ahoy'

Het was een klassiek geval van de goden verzoeken. Vorige week liep directeur Richard Krajicek van het ABN Amro World Tennis Tournament met een stapel kussens de kleedkamer van Raemon Sluiter binnen. 'Hier', grapte hij tegen de lieveling van het Rotterdamse tennispubliek. 'Zo kun je je de komende dagen nergens aan bezeren.'

Krajicek had dan ook reden tot zorg. In de afgelopen week hadden zich dertien spelers afgemeld voor de 33ste editie van het indoortoernooi in sportpaleis Ahoy', onder wie topspelers als Roger Federer, Marat Safin en Rafael Nadal. Krajicek wilde voorkomen dat de man die hij vorig jaar nog 'het boegbeeld van het World Tennis Tournament' noemde, de veertiende op rij zou worden.

Ondanks Krajiceks voorzorgsmaatregelen sloeg het noodlot gisteravond alsnog toe. In zijn openingspartij tegen de boomlange Duitser Dominik Meffert - van wie Sluiter vorig jaar nog kansloos verloor in een Challenger-toernooi in het Slowaakse Bratislava - verdraaide hij zijn rechterbeen bij een stand van 4-2 en 30-15 in zijn voordeel. Een gescheurd spiertje in het heupgewricht was het gevolg. Uit frustratie gooide de Rotterdammer zijn racket naar de kant; het miste op een haar na een ballenjongen.

Sluiter wist meteen dat het over en uit was, al trok hij zich na een medische time-out nog één keer moeizaam overeind voor een laatste punt. Misschien had hij de eerste set van zijn partij tegen de nummer 239 van de wereld nog uit kunnen spelen, oordeelde hij na afloop. 'Maar als ik had doorgespeeld, was mijn been nu naar de klote.'

Vandaag zou Sluiter een röntgenfoto en een echo laten maken. Medisch onderzoek moet volgens toernooiarts Babette Pluim uitwijzen of het om een verrekking in de spier gaat of een kneuzing.

'Er hangt een gitzwarte wolk boven dit toernooi', sprak een zichtbaar aangeslagen Sluiter na afloop van de 24 minuten durende partij. Of de tennisser de afgelopen dagen druk had gevoeld omdat de nummers één, twee en vijf van de wereldranglijst verstek hadden laten gaan? 'Nee, niet meer dan anders.' Het zou, zei hij, toch vreemd zijn als het welslagen van een toernooi zou afhangen van de nummer 82 van de wereld? Zijn blessure had volgens hem alles te maken met een griepje dat hij na de Davis-Cupwedstrijd tegen Rusland, eerder deze maand, had opgelopen. 'Ik ben drie, vier dagen ziek geweest. Dan ben je nu eenmaal vatbaarder voor kleine dingen.'

Toch was het niet de eerste keer dat Sluiter het Rotterdamse sportpaleis voortijdig moest verlaten. In 2001 verstapte hij zich in Ahoy' in de tweede set van een zinderend duel tegen de Fransman Arnoud Clément, in de halve finale van de Davis Cup. Zijn rechterenkel 'sloeg op slot' en het kraakbeen raakte bekneld. Huilend stond hij na afloop van de wedstrijd de pers te woord. Twee jaar daarvoor verrekte Sluiter in de kwalificaties van het ABN AMRO World Tennis Tournament een beenspier, waardoor hij het hoofdtoernooi niet wist te bereiken.

Sluiter is een realist. Met zijn 27 jaar heeft hij weinig tijd meer te verliezen. 'De tijd is mijn vijand', zei de tennisprof, die zijn heil bij voorgaande tegenslagen in meditatie zocht. 'Ik heb nog een paar jaar te gaan en dan neem je geen onnodige risico's. Je pakt wat je pakken kan en doet zo nu en dan een stap terug.'

Niet iedereen zal begrip kunnen opbrengen voor die zienswijze. Op de goed gevulde tribune was gisteravond licht gemor te horen toen Sluiter zich na afloop van de wedstrijd verontschuldigde bij het publiek. Het was een veelgehoorde uiting van frustratie op de eerste dag van het World Tennis Tournament: 'Ik ga mijn geld bij ABN Amro terughalen.'

Krajicek voelde zich niet aangesproken. Uiterlijk onbewogen nam de toernooidirecteur gisteren plaats achter de microfoon, nadat Sluiter zich in zijn kleedkamer had teruggetrokken. 'Dit is een duidelijk geval van overmacht' vond Krajicek, die na de eerste games van de partij tussen Sluiter en Meffert een hapje was gaan eten, omdat er geen vuiltje aan de lucht leek.

Een ding kan Krajicek zichzelf misschien wel aanrekenen, als hij volgende week terugkijkt op alle rampspoed. De oud-Wimbledonkampioen meldde dat hij van plan was om de kussens van Sluiters kleedkamer te verplaatsen naar die van de populaire Brit Tim Henman. Een klassiek voorbeeld van de spreekwoordelijke ezel die zichzelf aan dezelfde steen stoot.