Antifusiebeleid scholen twintig jaar te laat

Minister Van der Hoeven wil fusies tussen scholen afremmen (NRC Handelsblad, 14 februari). Een school die wil fuseren moet dit voortaan tijdig melden bij het ministerie. Aan de hand van (overigens onduidelijke) criteria wordt besloten of de voorgenomen fusie doorgaat. Een school zou geen anonieme leer-fabriek moeten zijn of worden, zo luidt het motto van de minister.

Hetzelfde ministerie heeft vanaf 1980 dit soort fusies echter stelselmatig financieel gestimuleerd.

De reactie van de minister komt 20 jaar te laat en is bovendien strijdig met eerder beleid. De meeste scholen zijn allang gefuseerd, dus nieuwe fusies waren er toch al bijna niet meer gekomen. Het `nieuwe` antifusiebeleid van de minister verandert daar niets aan.

Twintig jaar te laat wenst men ten departemente de nadelen van deze irreversibele fusies te zien. De niet-financiële kosten van de vele fusies worden afgewenteld op de docent en op de leerling/student die moeten werken in grootschalige, onpersoonlijke onderwijsinstellingen.

Had iemand het over de grote en toenemende kloof tussen burger en politicus? Dan is mevrouw Van der Hoeven een uitstekend voorbeeld van dit type politicus.