Succesgroep roerloos aangehoord

Binnen drie maanden van een uitverkochte bovenzaal (Paradiso), naar een uitverkochte Max (Melkweg): Clap Your Hands Say Yeah uit Brooklyn, New York, is een onverwacht succesverhaal. De titelloze debuut-cd is in Nederland pas een paar weken uit, maar de groep plukt ook hier de vruchten van het internationale geruchtennetwerk. Dankzij een positieve recensie van hun debuut op de Amerikaanse website pitchforkmedia.com in juni, was de eerste oplage van 40.000 in korte tijd uitverkocht.

Daarna ging het snel. Sneller dan David Byrne in 1977 met zijn Talking Heads ooit kon dromen. Die vergelijking komt niet uit de lucht vallen. CYHSY-zanger Alec Ounsworth heeft dezelfde gepijnigde, huilerige, licht neurotische manier van zingen als stadsgenoten Byrne en Tom Verlaine (Television). Alsof het leven als muzikant in de stad, de prairiehond in de man wakker maakte.

En het wordt nog raarder. Want de muziek die Ounsworth omringt heeft niets te maken met de jolige groepsnaam. De klanken, voortgebracht door gitaar, drum, bas en twee ontregelende synthesizers, zijn grillig en bizar. De vijf muzikanten zien het popliedje als een ongeplande reis, waarbij spontane richtingen worden gekozen en onverwachte stops gemaakt.

Er zijn referentiepunten: de basgitaar klinkt als die van Peter Hook in New Order, de drums soms diep roffelend als bij Joy Division, en soms voorzichtig als in het latere Radiohead.

Samen met de glazige synthesizergeluiden wordt dit een zweverig geheel, scherend langs de bekende songstructuren, maar de geijkte wendingen ontduikend.

Hoe verrassend de muziek op cd ook uitpakt, het optreden in de stampvolle Max miste de vonk waardoor onderzoek omslaat in opwinding. Het lag aan de presentatie, de gladde lichtshow, en het ingehouden geluid. Zo was de gekte van Ounsworth zang en teksten (met titels als The Skin Of My Yellow Country Teeth en Let The Cool Godess Rust Away) niet terug te vinden in zijn passieve podiumgedrag. De fragiele opbouw van het groepsgeluid werd onvoldoende uitgewerkt, zonder de gehoopte gloed. En de liedjes zijn dansbaar, maar het publiek stond er roerloos bij.

Concert: Clap Your Hands Say Yeah. Gehoord: 19/2 Max, Amsterdam.