Tegen terroristen

De ophef in de Arabische wereld over de Deense Mohammed-cartoons zet westerse politici op het verkeerde been. De ministers van Defensie van de NAVO vrezen voor de gevolgen voor de NAVO-operatie ISAF in Afghanistan. Op 13 februari ging minister van Buitenlandse Zaken Bot met EU-Secretaris-Generaal Javier Solana naar Saoedi-Arabië om over de islamitische woede te praten. In een interview op BNR-radio, verklaarde Bot o.a. dat hij ‘benieuwd (was) te horen (!) wat we eraan kunnen doen’. Wat betekent dit anders dan dat de Arabieren hem mogen dicteren hoe het Westen om moet gaan met de vrijheid van meningsuiting? Is de schrik zo groot omdat de Talibaan in Afghanistan 100 kilo goud gezet hebben op het hoofd van de Deense tekenaar van de spotprenten en omdat ze 5 kilo goud zouden willen betalen voor iedere gedode Deense, Noorse of Duitse militair?

Aangezien o.a. Bush, Blair, Poetin en de burgemeester van Londen de kant gekozen hebben van de beledigde moslims, ziet het ernaar uit dat de meeste landen van de NAVO zullen capituleren. Dat is een grote vergissing. Want de ophef over de cartoons in de Arabische wereld bewijst dat deze hun doel hebben bereikt en dat ze hard zijn aangekomen. Centraal staat de cartoon waarop Mohammed is afgebeeld met een bom in zijn tulband. Deze cartoon, die ook werd getoond in het NOS-Journaal van 13 februari, is niet tegen de profeet gericht maar tegen de terroristen die in naam van de profeet aanslagen plegen. Uit de debatten over de kwestie is gebleken dat veel gematigde moslims dit onderscheid kunnen maken. Nu is daar de cartoon bijgekomen waarin moslimterroristen in de hemel aankomen en van Mohammed te horen krijgen dat de maagden op zijn. Ook deze cartoon is niet tegen Mohammed gericht maar tegen terroristen. Terroristen kunnen moeilijk toegeven dat zij door de cartoons in hun opvattingen geraakt zijn. Het komt hen beter uit de moslimwereld te mobiliseren om te protesteren op grond van algemene religieuze bezwaren tegen de cartoons.

Nu worden westerse ambassades verwoest en bedreigingen geuit aan het Westen en Israel. R. Khouri van de Daily Star stelde dat de rel gaat over de wens van de Arabisch-islamitische samenlevingen om vrij te zijn van het westerse en Israëlische juk, met hun diplomatie van twee maten en hun roofzuchtige neokoloniale beleid. En Zakaria Mohammed stelt dat de machteloze razernij van mensen die zich in hun waardigheid en eer voelen aangetast, zich richt op ambassades als symbolen.

Het zijn echter dezelfde symbolen die terroristen als doelwit kiezen. En van een machteloze woede was bij de eerste publicatie van de cartoons in september vorig jaar niets te merken. De relatief kleine demonstraties van moslims in Europese landen waren uitdrukkelijk niet bedoeld om zich tegen het Westen af te zetten. Toch verliezen deze demonstranten uit het oog dat zij de terroristen in de kaart spelen. De sympathisanten van het terrorisme proberen van de vredige demonstraties gebruik te maken om bedreigingen te uiten en vernielingen aan te richten. Spotprenten zijn eeuwenlang gebruikt om de vijand voor schut te zetten en te ondermijnen. Nu extremisten gevoelig blijken voor deze vorm van spot, zou het maken van zulke cartoons moeten worden aangemoedigd.

Het verhevigde geweld in Irak, Afghanistan, Pakistan, Indonesië en de Palestijnse gebieden wijst er op dat de strijd tegen het terrorisme een beslissende fase ingaat. Het betreft nu ook steeds meer elkaar bestrijdende moslimgroeperingen die het goed uitkomt als ze de aandacht kunnen verleggen naar een gemeenschappelijke vijand. Westerse politici die de cartoons als beledigend hebben veroordeeld bewijzen het succes van die tactiek. Ze zouden er goed aan doen op hun standpunt terug te komen.