Rijk alleen

Artistieke ambitie en een streven naar variatie zijn meestal geen kwaliteiten die hoog gewaardeerd worden in een popmuzikant. Of het nu om Coldplay gaat of Marco Borsato: het publiek honoreert een herkenbaar geluid waarin zich een zekere eenvormigheid aftekent. Rockveteraan Thé Lau, in 1973 al actief als gitarist bij Neerlands Hoop Express, nam een dappere beslissing toen hij in 2002 zijn gevierde band The Scene ophief om als solist een grotere variatie en subtiliteit na te streven.

Zijn tweede solo-album Tempel der Liefde staat in het teken van vrijheid, niet alleen omdat er een lied met die strekking op staat ('In vrijheid' geschreven voor het Nationaal Comité 4 en 5 mei) maar vooral omdat Lau zich heeft losgemaakt van gangbare opvattingen over wat rockmuziek hoort te zijn. Nog maar zelden herinnert de muziek aan de hoekige polderrock van The Scene, daar waar Lau in 'Vreemd' en 'Lantaarn' ouderwets de elektrische gitaar hanteert. Dat doet hij lang niet meer altijd.

Prominent aanwezig zijn de bijdragen van het in tango gespecialiseerde strijkkwartet Pavadita, dwars en inventief gearrangeerd in 'We weten niets van de soldaat' of dreigend en melancholiek in 'Idioot', oorspronkelijk van Astor Piazzolla. Waar de schuurpapieren stem van Thé Lau in het verleden nog weleens geforceerd kon klinken, heeft hij nu zijn kracht gevonden tussen de grofkorrelige bariton van Johnny Cash en het poëtisch drama van Jacques Brel. Hoogtepunten 'Spiegelmonster', 'Triest' en 'Strand' overtreffen het beste van The Scene dank zij hun fantasierijke toonzetting, beheerste tempi en intieme voordracht.

Zoals elk briljant pop-album bevat Tempel der Liefde één draak van een nummer: het monotoon quasi-funkende en met lelijke Engelse termen opgeluisterde 'Nighthawks' dat halverwege - zelfs het carrièrehoogtepunt Sgt. Pepper van The Beatles bevatte op die plek de draak 'Being for the benefit of Mr. Kite' - eigenlijk alleen maar benadrukt wat een rijkdom aan volwassen tekstdichterschap en bevlogen muziek hier verder wordt tentoongespreid.

Thé Lau: Tempel der Liefde (V2)****