Een extreme make over voor de Big Apple

Bart Funnekotter herbouwt New York. Voor een stad die bekend staat om zijn snelheid, gaat dat wel erg langzaam, dude

De zon komt op boven de Atlantische Oceaan. Greenwich Village ligt er liefelijk bij in het zachtgele strijklicht. Een beetje leeg is het wel. Waar huizenblokken en winkels zouden moeten staan, doemen uit het duister braakliggende kavels grond op. De kunstenaars- en studentenwijk van New York is verdwenen, net zoals de rest van de stad.

Dit is het beeld dat je aantreft als je de game Tycoon City New York hebt opgestart. Het doel van dit spel is simpel: bouw de Big Apple opnieuw op, wijk voor wijk, en zorg er in de tussentijd voor dat je de rijkste zakenman van de stad wordt.

Je begint het spel met 500.000 dollar in kas. In een kort animatiefilmpje vertellen twee studenten je waaraan Greenwich Village behoefte heeft: studentenappartementen, kledingwinkels, goedkope restaurants en een plek om te feesten, dude. Want nu is het, like, héél erg saai hier.

Als aan al die wensen voldaan moet worden, blijkt al snel dat het geldbedrag dat aan het begin van het spel beschikbaar is, volstrekt niet voldoet. Studentenflats kosten bijvoorbeeld 90.000 dollar per stuk, een hamburgerrestaurant 32.000 dollar. Het is zaak om je geld te investeren in een zo breed mogelijke portfolio van gebouwen en bedrijven. Hoe meer verschillende diensten er in een wijk worden aangeboden, hoe gelukkiger de bewoners.

Als de eerste tien gebouwen zijn neergezet kan het pimpen van je bedrijven gaan beginnen. Door het ophangen van neonreclame, het op de stoep neerzetten van bakken met koopjes en het inhuren van een violist bij je restaurant maak je de diensten die je aanbiedt aantrekkelijker voor de bewoners van de wijk. En hoe aantrekkelijker je bedrijf, hoe meer geld er wordt uitgegeven. Met dat geld kan je weer lege kavels grond bebouwen met woningen, kantoren en winkels die je nog meer winst gaan opleveren.

Deze voortdurende opeenvolging van investeren en geld verdienen vormt het hart van het spel. Tussendoor kunnen er extra opwaardeerpunten verdiend worden met het uitvoeren van opdrachten. Wie Hudson Park aantrekkelijker maakt voor de wandelaars, bijvoorbeeld door er een fontein of een jongleur neer te zetten, krijgt honderd credits die besteed kunnen worden aan luifels, airconditioning, of een zoeklicht op het dak van je punkrockclub.

Na de eerste fase van het spel waarin met het beginbudget flink gebouwd kan worden, begint de geldschaarste zich te wreken. Zelfs de meest succesvolle winkel in de wijk brengt per maand niet meer dan 1.500 dollar winst op. Dan duurt het lang voordat er weer genoeg geld in kas is om een volgend gebouw neer te zetten. Het is erg frustrerend om in een stad die bekend staat om zijn snelheid minutenlang werkeloos te moeten kijken naar de wijkbewoners die je zaken in en uit lopen voordat er weer genoeg geld is om de ontwikkeling van Greenwich Village een stap vooruit te helpen.

Als 'The Village' uiteindelijk ver genoeg gegroeid is, komen de volgende wijken beschikbaar. Dat zijn Soho en TriBeCa. Hier wonen de mensen met wat meer geld, en dat vraagt om een ander soort gebouwen: warenhuizen met dure spullen, fraaie appartementencomplexen, juweliers. Deze structuren zijn een stuk duurder om neer te zetten, en het gebrek aan geld blijft dus nijpend. Natuurlijk, als die chique zaken eenmaal winst gaan maken, stromen de dollars binnen. Maar het duurt even voordat er genoeg mensen in de wijk wonen om die geldstroom op gang te brengen.

Op deze manier worden een voor een de wijken van de Big Apple ontsloten en kan de speler ze een extreme make over geven. Waar komen de wolkenkrabbers, waar de uitgaansgelegenheden, waar het hoofdkwartier van je bedrijf?

De gamer kan verschillende filters over de kaart van de stad heen leggen. Bij het eigendomsfilter lichten alle gebouwen die je bezit geel op. Het geeft een machtig gevoel als hele stukken van de stad van jou blijken te zijn. Met het winstgevendheidsfilter zie je welke bedrijven het het beste doen. Als een van de door de computer gespeelde medetyconen een goed lopende zaak heeft, kan je besluiten die over te nemen. Als je bereid bent de waarde van het bedrijf op tafel te leggen, zal je bod altijd geaccepteerd worden. Dat is natuurlijk niet zo realistisch, want in de echte zakenwereld zijn er een heleboel redenen om zo'n overname te weigeren. Je concurrenten zouden nooit toestaan dat je een monopoliepositie wist te verkrijgen op het gebied van, bijvoorbeeld, het Franse restaurant.

Al met al is Tycoon City New York een aardig spel voor de gamer die beschikt over een lange aandachtsboog. Met een onbeperkt budget zou de game natuurlijk te makkelijk zijn, maar niet iedereen geniet ervan om minutenlang een beetje rond te neuzen door de stad en te kijken naar de mensen die hun ding doen.

Onthaasten met een game over New York, het moet niet gekker worden.

Tycoon City New York (Atari, prijs tussen de 45 en 50 euro)***