www.nrc.nl/leesclub VAN DE LEZER

Dirk van Weelden suggereert dat Foer met het schrijven van deze roman op een handige manier inspeelt op sensatiezucht en goedkope sentimenten rondom 11 september, “alsof je bij Oprah zit'. Toch voel ik, ondanks dat, op ieder bladzijde dreigend aanwezig wat daar gebeurde op 9/11. Wat je niet kunt rationaliseren, daar moet je over vertellen. Dat deed de schrijver, en hoe! In een schitterende beeldentaal.

J.J.M. Luiken

Het om zijn vader rouwende kind of eigenlijk het niet om z'n vader kunnen rouwende kind wordt zo verpletterd onder alle mogelijke intellectuele constructies dat de kracht van een kwetsbaar gevoelsleven eronder bezwijkt. Door alle uitweidingen dreigt het nauwelijks te verwerken verlies van z'n vader kopje onder te gaan. Het zit ingenieus in elkaar, is hier en daar zeker ontroerend, maar al met al vind ik het ook een erg neurotisch en gekunsteld boek.

Ruth van der Weele

Die Blechtrommel, The House of Leaves, Slaughterhouse 5, The Curious Incident of the Dog in the Night-Time - Foer maakt er geen geheim van dat hij zijn klassieken kent. Heeft iemand ook de overeenkomst opgemerkt tussen Oskar Schell en het vroegwijze, hoogbegaafde jongetje in de fascinerende roman The Last Samurai (2000) van Helen DeWitt? Lezen!

M. Engelen

De poging van de grootvader om de grootmoeder te sms'en heb ik op mijn eigen telefoon gedecodeerd: in de Amerikaanse versie: blz. 269 bovenaan: hello -- is it really you? (2x) help! love death is it really you? 272 bovenaan: is this really you? this is not a joke. Op het verzoek de Engelse tekst van de daaropvolgende pagina's als tekst toe te sturen omdat het decoderen erg tijdrovend was en er met het omzetten in het Nederlands al genoeg tijd heen zou gaan, luidde het antwoord dat die geen echte boodschap bevatte omdat de grootvader merkt dat zijn boodschap op de vaste telefoon van de grootmoeder niet doorkomt; ze hoort immers alleen piepjes.

Gerda Baardman (een van de twee vertalers)