Verwarrende zesde dag

Olympische Spelen hebben een eigen dynamiek, dat weet je. Maar soms zou je willen dat het belang ervan genuanceerd wordt. Dat Nederlandse schaatsers bijvoorbeeld minder dramatisch reageren op teleurstellingen. Op die momenten ben je aangenaam verrast door de relaxte sfeer bij een nieuwe sport als snowboardcross. Waar kom je dat nog tegen in de hedendaagse topsport, waar de stress zo hoog kan oplopen dat veel sporters niet kunnen functioneren zonder psycholoog. En dan zie je 's avonds Nederlandse sporters die balen dat ze een bronzen medaille hebben gewonnen, maar zich in het Holland House verplicht moeten laten huldigen. Het moet niet gekker worden, denk je dan aan het eind van een dag, die somber was begonnen. In het krantje dat ik op het station van Turijn had gekocht, las ik tot mijn ontzetting dat de schaatsers van TVM eergisteren met een rouwband hadden gereden, omdat de vrouw van hun inspanningsfysioloog plotseling was overleden. Ik kende de vrouw niet, maar haar man des te beter. Met Gerard Rietjens heb ik regelmatig contact en ooit hebben we gezellig over onze gezinnen gekletst. Normaal vergeet je dat, maar gisteren moest ik daar aan terugdenken. Het was een verwarrende dag, de zesde van de Winterspelen.

Henk Stouwdam