Tachtig

Ik ben tachtig en niemand ziet het aan me of hoort het aan mijn spreken.

Dat ervoer ik gisteren weer toen de telefoon ging en een keurige jongedame zich meldde met de woorden: “U spreekt met Hypotheekcentrale...“

De rest hoefde ik niet te horen, dat had ik vaak genoeg gehoord. Om het gesprek kort te houden zei ik: “U heeft niets aan me, want ik ben tachtig.“

De dame brak daarop het gesprek af, maar zei nog nét ervoor, heel zachtjes: “Leugenaar...“

Bijdragen van lezers zijn welkom op www.nrc.nl/ik. Daar staan ook de spelregels van de ik-rubriek.