Shirin Neshat

Fotograaf en videokunstenaar Shirin Neshat (1957 Teheran) heeft de afgelopen tien jaar furore gemaakt. In 1999 won ze op de Biënnale van Venetië de grote internationale prijs en sinds die tijd is haar werk over de hele wereld te zien. Het Stedelijk toont nu zes video-installaties uit de afgelopen zeven jaar, die op grote schermen worden geprojecteerd, sommige op één scherm, andere op twee of meer schermen. Het zijn films met een sterk verhalende inslag over tegenstellingen tussen man en vrouw, cultuur en natuur, rationaliteit en ziel. Neshat houdt van grootse dramarische effecten. Haar werk is opera-achtig van karakter, theatraal met zwaar aangezette emoties. Zoals in Passage (2001), gemaakt in opdracht van componist Philip Glass. In zwarte chador gehulde vrouwen graven met hun blote handen een graf midden in de woestijn. In de verte nadert een groep mannen met een in doeken gewikkeld lijk. Niet ver van de vrouwen maakt een meisje een cirkel van stenen in het zand. Op het moment dat de beelden samenkomen vat het woestijnzand vlam: een symbolische uiteenzetting van leven en dood, jeugd en ouderdom. Sinds 1974 woont Neshat in New York en haar werk is één grote poging om zichzelf weer te verbinden met het land van haar jeugd en de Perzische cultuur van poëzie, soefi-mystiek en cultuur. Het Iran dat ze koestert bestaat niet meer en de enige manier om het terug te roepen is door een droomwereld te scheppen: woestijn en oase, tuin, burcht, de boom van goed en kwaad. Dat zij niet in Iran kan filmen is daarom ook niet echt een probleem. De herinnering aan Iran, vindt zij ook in Marokko, Turkije, Egypte en zelfs in Mexico.

Shirin Neshat: video-installaties tot 16 april in het Stedelijk CS, Oosterdoksekade 5, Amsterdam. Dag 10-18u. Vanaf half maart is haar werk ook te zien in galerie Lumen Travo, Lijnbaangracht 314, Amsterdam.