Het beeld

Stel: je wilt televisiekijken en je houdt niet van sport of van een Schotse detectiveserie. Dan werd je gisteren buitengesloten door de publieke omroep, die op drie netten vrijwel niets anders bood. Nederland 2 doet twee weken lang overdreven uitgebreid verslag van de Olympische Winterspelen en Nederland 3 zond tussen zeven en half twaalf twee voetbalwedstrijden achter elkaar uit. Zelfs Nova moest het doen met een extra late, extra korte noodeditie.

De KRO bedient in zo'n geval het damespubliek met Taggart, net als RTL4 met een aflevering in de serie televisiefilms Waargebeurde verhalen. De meeste andere private zenders passen ervoor om tegenover kijkcijferkanonnen als het schaatsen en de UEFA-cup hun sterkste troeven in te zetten.

Niemand verplicht u natuurlijk voor de buis te gaan zitten en daar rechtstreeks te kijken naar wat de meeste mensen leuk vinden. Maar je moet je dan niet verbazen wanneer er ook een groep mensen is die het voor gezien houdt bij de publieke omroep.

Afgezien van een goed boek of gesprek, zou je natuurlijk ook kunnen kiezen voor een dvd of een video, wellicht van een eerder opgenomen programma. Of voor www.uitzendinggemist.nl om in te halen wat je eerder ontgaan was. Ook daar doet zich dezer dagen een probleem voor ten gevolge van de permanente sneeuw- en ijspret. Het NOS Journaal stelt zijn uitzendingen nog maar zeer beperkt digitaal beschikbaar, omdat strenge bepalingen van het Internationaal Olympisch Comité (IOC) bij internetuitzendingen van materiaal van de Spelen eisen dat die alleen in bepaalde landen ontvangen kunnen worden. En dat is lastig met internet. Een meerderheid van de kijkers wenst flitsen uit Turijn in elk journaalbulletin, dus is er tot 26 februari zo goed als geen NOS Journaal op het net te bekijken.

Misschien moeten we op het web dan maar surfen naar niet-omroepgerelateerde content. Op www.vvd.nl staan drie politieke spotjes, waar het NOS Journaal gisteren wel de primeur van had. Philip Freriks noemde het 'bijna Amerikaanse toestanden', want voor het eerst attaqueert een politieke partij in Nederland in haar reclamecampagne expliciet een andere partij. Het is nog voorzichtig plagen, want de naam van de PvdA wordt niet genoemd. Wel zien we in de animatiefilmpjes, begeleid door een karikaturaal onbenullig muziekje, een roos in een vaas, waar een microfoon voor wordt gehouden. De eerste film heet Roos gaat maar heen en weer. De wiebelende bloem wordt gevraagd: 'Al een mening over de integratie? Neen? Nog steeds niet? Hm, jammer! De VVD kiest wel. Kiest u VVD?'

In de tweede film Roos weet het niet meer verliest ze haar blaadjes en in Roos sprak laatst met een meneer zegt en doet het symbool van de PvdA helemaal niets meer.

PvdA-leider Wouter Bos nam er per laptop in het NOS Journaal kennis van en sprak de hoop uit dat de spotjes zo vaak mogelijk zullen worden uitgezonden, om zo duidelijk te maken hoe negatief de instelling van de VVD is. Maar vooralsnog lijken de commercials niet in STER-blokken op te gaan duiken. Het is de bedoeling dat mensen er op het net naar kijken en de filmpjes naar elkaar doorsturen. Zoiets heet viral marketing, een reclame die zichzelf verspreidt als een virus. Wie heeft er nog televisie nodig?