Dun draadje

'Ik sta in een hoekje van de mixed zone, de kwartfinale van de ploegenachtervolging is net afgelopen. Hoeveel journalisten zouden beseffen dat je als coach op een dun draadje loopt? Onze meiden hebben fantastisch gereden, ik ben zo trots op ze. Maren Haugli rijdt bijna vier ronden achter elkaar op kop. What the hell! Waarom mooie, uitgekiende aflossingen zoals bij de Nederlandse vrouwen? Gewoon alles of niets, rammen! Doodzonde dat Annette Bjelkevik in gewonnen positie onderuit gaat. Nu praat niemand over deze bijzondere prestatie. Bij de mannen zag ik Havard Bokko wankelen in de voorlaatste bocht. Wat zouden de reacties zijn geweest als hij ook was gevallen? Nu blijft hij net overeind, en is iedereen positief. Ik kan er niet bij stilstaan, kijk alweer naar de volgende dag. Michael Flygind Larsen (ook een deelnemer aan de ploegenachtervolging, red.) moet begrijpen dat je er hier niet komt met mooi schaatsen. I will kick him in the ass, vanavond. En ik heb al een speciale truc in gedachten voor de halve finale.

Ik wist voor de Spelen al: de ploegachtervolging is de kortste weg naar succes. Vooral voor de ouderen in mijn groep zou het de ideale gelegenheid zijn om hun carrière een onvergetelijk hoogtepunt te geven. Zij hebben al een hele loopbaan achter zich. Mooie dingen gepresteerd, maar ook veel tegenslagen gehad. Eskil Ervik was tot een jaar geleden altijd erg wisselvallig. Door nog harder te werken is hij constanter geworden. Dat is niet gewoon, jezelf op die leeftijd nog zo kunnen aanpakken. Toen Biff (de bijnaam heb ik uit de film Back to the future) vorig jaar de vijf kilometer won op het EK, kreeg ik tranen in m'n ogen. Of neem Lasse Saetre. Schaatste twee jaar terug door een ernstige blessure een tien kilometer uit op één been! Is er een jaar uit geweest en knokt zich terug tot wereldniveau. Wat een karakter! He's my general. En dan heb ik nog Oystein Grodum, Big O, die man is een trainingsmachine. Hoe die zichzelf van de zomer elke dag opnieuw vermoordde...

Voor mij staat één ding vast: als er schaatsers zijn die een succes verdienen, dan deze jongens. Zo denk ik in de aanloop naar de wedstrijd. Ik kan niet anders. Ik voel me een verlengstuk van mijn sporters. Als zij falen, faal ik. Wat er verder op de wereld gebeurt, zie ik nauwelijks. CNN staat altijd aan op mijn kamer, maar het dringt niet tot me door.'

De Amerikaan Peter Mueller is bondscoach van de Noorse schaatsploeg.