Cyrano

Acteur Porgy Franssen heeft in het drama Cyrano van Edmond Rostand (1868-1918) tussen wenkbrauwen en bovenlip een ijzeren driehoek voorgebonden. Cyrano vindt zijn neus zo lelijk dat hij niet naar Roxanes hand durft te dingen. Om toch aan het liefdesspel mee te doen schrijft hij voor Roxane prachtige gedichten die door zijn domme rivaal Christian zijn ondertekend.

In de afgeslankte Theater Ea is de protagonist geen nobele held. Zijn weigering om rechtstreeks z'n liefde te tonen dupeert zowel Christian als Roxane: de een kan zichzelf niet zijn en de ander kwijnt al vijftien jaar in een klooster weg terwijl ze de vrouw had kunnen zijn van Cyrano .

Bij Theater Ea schuilt de tragiek in de schuld die de held op zich laadt. Terecht brengt Köroglu het stuk met 48 personages terug tot de drievoudige kern. Roxane, Christian en Cyrano: meer figuren zien we niet. Het is een vorm van kaalslag die ook het decor heeft getroffen. Hier geen 17de-eeuwse Parijse stadstafereeltjes maar een lege bühne met als enige blikvangers kille jaloezieën die nu eens Roxanes slaapkamerraam suggereren, dan weer de gevangenissfeer van het klooster.

Eenzaam torent Porgy Franssen boven z'n medespelers uit. Zijn Cyrano, houwdegen en dichter, provocateur en fijnzinnige geest tegelijk, is een getergd mens met enorme talenten. Bitterzoet komen Rostands alexandrijnen uit zijn grote mond. Zijn lichtgeraaktheid zet hem steeds op scherp. En Franssens spel schittert aan alle kanten. Net als die fatale neus.

T/m 25 febr. Theatercompagnie, Amsterdam. Tournee t/m 18/3. Inl: 05205320 en www.theaterea.nl.