Buiten huilt de wind om het huis

Somberheid was troef.

Het was niet alleen economische malaise, met hoge jeugdwerkloosheid. Maar ook een grote staking aan het begin van het tweede zittingsjaar van het CDA-VVD-kabinet. De verhouding met bondgenoot Amerika stond onder druk. Een diplomaat genaamd Paul Bremer moest uitkomst brengen. In Nederland zelf ging een kleine bank failliet. Gedupeerde klanten zijn woest, Pieter Lakeman van de Stichting Onderzoek Bedrijfsinformatie beschuldigt De Nederlandsche Bank van falend toezicht.

Dan breekt opeens een zonnetje door. De beurskoersen beginnen te stijgen, de economie trekt aan en op 21 mei 1986 wint het CDA onder leiding van Ruud Lubbers negen zetels in de Tweede Kamer.

Gaat de geschiedenis zich herhalen, of is de tweede keer een farce, zoals het gezegde gaat?

Sommige overeenkomsten tussen toen en nu zijn frappant.

Toen zat Paul Bremer in Den Haag om het Nederlandse kruisrakettendebat te apaiseren, tot voor kort zat hij in Bagdad als proconsul. Toen staakten de ambtenaren tevergeefs tegen loonsverlaging. Nu staakten de bonden tegen de afschaffing van de VUT. Maar de trend naar langer doorwerken zet door.

Toen (1983) ging de Tilburgsche Hypotheekbank failliet. Nu barstte Van der Hoop Bankiers. In beide gevallen faalden reddingspogingen onder regie van De Nederlandsche Bank.

Het afgelopen jaar stegen de beurskoersen in Amsterdam al met meer dan een kwart, een vroege indicator van groeiend economisch enthousiasme.

Gisteren rapporteerde het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) een versnelling van de economische groei, met meer in het vat voor dit jaar en voor 2007, een verkiezingsjaar voor de Tweede Kamer. Het aantal werkenden stijgt weer, het beste zetje voor economische groei.

Daar staat tegenover dat de economie van Duitsland, onze grootste handelspartner, een waardeloos vierde kwartaal had. En uit de spaarcijfers van het CBS kan worden afgeleid dat de consumenten een deel van het vrijgevallen spaarloon in september, oktober en november wel hebben uitgegeven. Maar in de dure decembermaand hebben zij tegen de traditie in toch weer meer spaargeld opzijgezet.

Wie waarde hecht aan de overeenkomsten tussen Lubbers I en Balkenende II is gewaarschuwd. Na de verkiezingsdag van 1986 regende het klachten van beleggers. Hun kooporders waren te laat uitgevoerd, zodat zij winsten waren misgelopen.

En nog een waarschuwing: tegenover de zetelwinst van het CDA in 1986, stond een vergelijkbaar verlies van de VVD.