Stork versterkt diffuus imago

Stork wil van de beurs, maar de precieze redenen daarvoor blijven vooralsnog duister.

Drie jaar lang hield de bestuursvoorzitter van industrieconcern Stork zijn kaken stijf op elkaar als het ging om zijn toekomstvisie voor het bedrijf. Tot ergernis van beleggers en analisten die vonden dat het bedrijf te veel activiteiten van uiteenlopende aard had (vliegtuigonderhoud, kippenslachtmachines, technisch onderhoud en textielprintmachines) die te weinig kruisbestuiving opleverden. Vandaag, exact twee weken nadat Sjoerd Vollebregt bekend had gemaakt een van de vier divisies te willen verkopen, komt de topman alweer met groot nieuws: hij wil Stork van de beurs halen. Maar waarom, dat bleef vanmorgen volstrekt onduidelijk.

Daarmee versterkt Stork zijn raadselachtige imago. Vollebregt kondigde begin 2003, vlak na zijn aantreden, een strategie aan van 'meer focus'. Die boodschap viel destijds in goede aarde, maar de precieze strategie wilde Stork niet bekendmaken. Die zou in de komende drie jaar verder worden uitgewerkt. Het geduld van beleggers is zo jarenlang op de proef gesteld.

Zo langzaam als het er de afgelopen jaren aan toe ging bij Stork, zo snel is het de afgelopen weken gegaan. Binnen twee weken kondigde Stork de langverwachte verkoop aan van een van zijn divisies plus het vertrek van de beurs. Wat is er de afgelopen weken gebeurd in Naarden? 'We hebben constructieve gesprekken met een aantal belangrijke aandeelhouders gevoerd, zoals we dat al jaren doen, en zijn tot de conclusie gekomen dat de uitvoering van onze strategie wellicht buiten de schijnwerpers van de beurs beter uitvoerbaar is', herhaalde Vollebregt vanochtend in een telefonische persconferentie tot vervelens toe. Ook als vragen over iets heel anders gingen.

Volgens de bestuursvoorzitter was dit inzicht er twee weken geleden nog niet - 'anders hadden we het wel bekendgemaakt'. De besprekingen over dit plan zijn 'de afgelopen dagen vrij intensief' geweest. Op 1 februari lag dit onderwerp 'nog niet op tafel'. Stork ontkent dat het in gesprek is met investeringsmaatschappijen, er worden geen onderhandelingen gevoerd. Het initiatief is volgens Vollebregt door de raad van bestuur genomen en wordt gesteund door de commissarissen en enkele grote aandeelhouders. Twee Angelsaksische aandeelhouders - Centaurus Capital en Paulson & Co - worden expliciet genoemd. Zij houden volgens Stork 20 procent van de aandelen, maar of Stork dat ook geverifieerd heeft, wil het bedrijf niet zeggen.

Dat Stork deze Angelsaksische partijen noemt, is een teken aan de wand. Centaurus en Paulson staan bekend om hun agressieve optreden. En Nederlandse bestuurders weten inmiddels dat je klagende beleggers serieus moet nemen. Anders dreigen zij het initiatief over te nemen (wat misschien al wel is gebeurd bij Stork).

Wat ongetwijfeld ook een rol speelt, is de 'rijkdom' van Stork. Het bedrijf kondigde twee weken geleden aan om de komende jaren tot 350 miljoen euro aan de aandeelhouders terug te geven. Stork heeft een relatief sterke balans en meer dan 200 miljoen euro in kas - meer dan tweemaal de jaarwinst. Zulke volle kassen werken op investeerders als bloed op de haaien. Waarom moeilijk doen op de beurs als het makkelijker kan erbuiten, met slechts een paar eigenaren?

Op de vraag of Vollebregt als bestuursvoorzitter zal aanblijven, reageerde hij gebeten. 'Waarom stelt u deze vraag?' Om na aandringen te stellen: 'Ik wens de strategie van Stork uit te voeren en ik ben de CEO van Stork.' Veranderingen in de raad van bestuur zijn volgens de topman niet aan de orde. Gaat het bestuur zelf participeren in het bedrijf? Zulke kwesties zijn volgens Vollebregt op dit moment een non-issue.