Listopads bezeten trio

De Portugese choreograaf Bruno Listopad is gek op dans die eruit ziet alsof hij wordt uitgevoerd door bezetenen. In zijn nieuwe werk voor Dance Works Rotterdam, Anatomic Obliteration, lijken de dansers aliens, die geen grip hebben op hun aardse gestalte en steeds uit hun vel dreigen te barsten. Danser Lóránd Zachár maakt spastische bewegingen. Zijn handen klappen hoekig om, zijn rug wil niet rechten omdat zijn gekantelde bekken dat blokkeert, zijn gezicht is vertrokken door grimassen. Kim Saveus ziet eruit als een wellustige faun, hij loenst en loert voortdurend naar de enige dame in dit trio, Sara Erens. Zij zit eerst op de grond, verzonken in haar eigen wereld, en komt dan tot leven met een gevaarlijke blik in de ogen.

Op het eerste gezicht lijkt dit trio een clichébeeld van een gekkenhuis voor te stellen, met patiënten die te veel bizarre films zagen. Maar zo simpel ligt het niet. Als een eigentijds dansalchemist wil Listopad met zijn verwrongen danstaal iets dieps bloot leggen over onze innerlijke drijfveren.

Anatomic Obliteration gaat - zoals de titel aangeeft - over het uitwissen van het lichaam, over het tenietdoen van botten, pezen, spieren, en van de stuurmechanismen. Zijn inspiratie was de Japanse body art-kunstenares Yayoi Kusama, die in de jaren zestig in New York beroemd werd met happenings waarin ze haar lijf en dat van anderen geheel met stippen bedekte.

Listopad vindt dat overschrijden van de grenzen van het lichaam en de verbinding tussen lijf en omgeving kennelijk fascinerend; je krijgt het gevoel dat zijn dansers zich bijna letterlijk binnenstebuiten keren. Van de 'polka dots' van Kusama is overigens geen spoor te bekennen. Alleen een stoeltje met 'Yayoi' erin geponst wijst op zijn inspiratiebron. Haar kunst paste goed bij de pop art. Listopads Anatomic Obliteration toont daarentegen een grote brij verkrampte, nadrukkelijk uiterlijke bewegingen, die niets onthullen over ons innerlijk, onze ziel of drijfveren. Maar de dansers zijn virtuoos. Ze leven zich geheel uit, wat aanstekelijk is, en de triovorm biedt een heldere structuur.

First Days van de Australische choreografe Lucy Guerin is een al te anekdotisch autobiografisch dansstuk. In een aantal scènes schetst Guerin de eerste dag die ze in 1989 als prille danseres in New York doorbracht. Het ontbijt, de ballettraining, het nachtleven, eenzaamheid in bed, alles passeert de revue. Het is een charmant werkje, waarin Irena Misirlic aardig uitkomt, maar voor Dance Works Rotterdam is dit te licht.

Voorstelling: Dance Works Rotterdam, First Days en Anatomic Obliteration. Gezien: 9/12, Schouwburg Rotterdam. Aldaar t/m 11/2. Tournee t/m 6/5. Inl.: 010-4364511 of www.danceworksrotterdam.nl