Trappelen met Rowwen Hèze

Concert: Rowwen Hèze. Gehoord: 10/2 Heineken Music Hall, Amsterdam. Herhaling: 11/2.

Het jubileumfeestje van Rowwen Hèze, gisteravond in de Heineken Music Hall, was al begonnen toen de bandleden nog in de kleedkamer zaten. De Limburgse groep heeft in de twintig jaar van haar bestaan een schare fans vergaard, bij wie alleen al het idee van een concert voldoende is om in zang en dans uit te barsten.

Eenmaal op het podium hoefden de muzikanten weinig te doen om de zaal voor zich te winnen. Rowwen Hèze heeft een kenmerkend geluid, met een hoofdrol voor de accordeon van Tren van Enckevort. Wat soul is voor De Dijk, en blues voor Daniel Lohues, is zydeco voor Rowwen Hèze - kermerken van deze muziekstijl komen in bijna alle liedjes terug. Binnen dit genre heeft Rowwen Hèze twee varianten: een bedachtzame tempo of een feesttempo. Bij dat laatste wordt het nummer veelal langzaam ingezet, om dan plotseling uit te barsten in een razendsnel hakketakritme. Waarop de fans maar op een manier kunnen reageren: stampen en bier gooien.

Het optreden opende met een Rowwen Hèze Big Band, aangevuld met vijf blazers. Daarna werd de opstelling sober: met de zes muzikanten gezeten op stoelen voor op het podium. Dit was de 'theater-aanpak', zei zanger Jack Poels. Maar voor een megaconcert is zo'n vorm te statisch. Toen daarna een Mexicaans mariachi-orkest de groep kwam versterken gaf dat een logischer combinatie. De accordeon zwierde, de drums ratelde en de trompetten schetterden.

Er kwamen liedjes uit de lange carriere van Rowwen Hèze voorbij, als Bestel Mar ,D'n Duvel Is Los,en Auto, Vliegtuug. Ondanks de rijkdom aan instrumenten is de muziek ritmisch nogal vlak: ook in de dansnummers hoor je meer hoempa-achtig gehakketak dan echte schwung. Jack Poels schrijft liedjes over dansen, vrouwen en bier. De hit Bestel Mar kreeg achtergrondbeelden van schuimend goud: bier op zijn fotogeniekst.